Każda historia opowiedziana inną animowaną kreską to podróże przez rozmaite doświadczenia ludzkiej natury. W „Liście do świni” usłyszymy ocalałego z Holokaustu, którego wspomnienia skłonią do międzypokoleniowej refleksji na temat tożsamości i traumy. „95 zmysłów” to przemyślenia mężczyzny, któremu zostało niewiele czasu, aby cieszyć się życiem. „Nasz mundurek” ukaże realia irańskiej szkoły w pamięci jednej jej z uczennic, a „Pachydermia” pozornie beztroskie lato z dziadkami na wsi, gdzie za rogiem czai się niepokój. W „KONIEC WOJNY!” w alternatywnej rzeczywistości I wojny światowej dwóch żołnierzy przekazuje sobie wiadomości za pomocą gołębia pocztowego podczas gry w szachy, pokazując, że na wojnie nie ma zwycięzców.
List do świni (Letter to a Pig) / reż. Tal Kantor / Izrael, Francja / 2022 / 17’
95 zmysłów (Ninety-Five Senses) / reż. Jerusha Hess, Jared Hess / USA / 2023 / 13’
Nasz mundurek (Our Uniform) / reż. Yegane Moghaddam / Iran / 2023 / 7’
Pachydermia (Pachyderme) / reż. Stéphanie Clement / Francja / 2022 / 11’
KONIEC WOJNY! Historia inspirowana muzyką Johna Lennona i Yoko Ono (WAR IS OVER! Inspired by the Music of John and Yoko) / reż. Dave Mullins / USA / 2023 / 11’
Łączny czas: ok. 61 minut.
List do świni (Letter to a Pig) / reż. Tal Kantor / Izrael, Francja / 2022 / 17’
Ocalały z Holokaustu czyta list, który napisał do świni, która uratowała mu życie. Młoda uczennica, wysłuchując jego historii w szkolnej ławie, pogrąża się w pokręconym śnie, w którym próbuje zmierzyć się z kwestiami tożsamości, zbiorowej traumy i skrajności ludzkiej natury.
95 zmysłów (Ninety-Five Senses) / reż. Jerusha Hess, Jared Hess / USA / 2023 / 13’
Oda do pięciu zmysłów ludzkiego ciała pewnego mężczyzny, któremu zostało niewiele czasu, aby się nimi cieszyć.
Nasz mundurek (Our Uniform) / reż. Yegane Moghaddam / Iran / 2023 / 7’
Dziewczyna z Iranu przywołuje szkolne wspomnienia na fałdach i materiałach swojego starego mundurka.
Pachydermia (Pachyderme) / reż. Stéphanie Clement / Francja / 2022 / 11’
Jak każdego lata, Louise zostaje powierzona swoim dziadkom, by spędzić z nimi kilkudniowe wakacje na wsi. Zielona trawa w ogrodzie, kąpiel w jeziorze, wędkowanie z dziadkiem, wszystko wydaje się mieć słodki smak babcinych placków z truskawkami. Jednak w tym roku latem spadnie śnieg, a potwór umrze.
KONIEC WOJNY! Historia inspirowana muzyką Johna Lennona i Yoko Ono (WAR IS OVER! Inspired by the Music of John and Yoko) / reż. Dave Mullins / USA / 2023 / 11’
W alternatywnej rzeczywistości I wojny światowej dwóch żołnierzy, stojących po przeciwnych stronach konfliktu, rozgrywa partię szachów. Wiadomości o kolejnych ruchach przekazują sobie za pomocą gołębia pocztowego, przemierzającego ryzykowne trasy lotu nad polem bitwy. Gracze nie znają swoich tożsamości, a wojna zmierza do nieuchronnego, tragicznego końca. Ktokolwiek wygra, jedno jest pewne: na wojnie nie ma zwycięzców. Film inspirowany pokojowymi manifestami jednej z najsłynniejszej par muzyków w historii – Jonna Lennona i Yoko Ono.
W przeddzień 18. urodzin Trina planuje ucieczkę od toksycznej matki. Niespodziewany przyjazd tajemniczych ciotki Heleny i sparaliżowanej babci Reginy uruchamia wydarzenia, w których codzienność coraz mocniej splata się z kaszubskimi wierzeniami i sennymi koszmarami Triny.
Odebrały mu dziewczynę. Odebrały mu dłoń. Ale dały mu piłę łańcuchową!
Jesteśmy niezwykle podjarani, że kultowy horror Sama Raimiego - MARTWE ZŁO 2 - trafi do polskich kin już od 25 września 2026 i to w odrestaurowanej wersji 4K.
Dlaczego dwójka zapytacie? Bo 2 część to nie tyle klasyczna kontynuacja pierwszej, co jej szalone przetworzenie. To właśnie tutaj Sam Raimi w pełni zdefiniował styl serii, łącząc grozę, absurd i komedię.
Jak napisał Roger Ebert, MARTWE ZŁO 2 to komedia przebrana za ociekający krwią festiwal grozy. I chyba trudno znaleźć lepsze podsumowanie tego, co czeka Was na ekranie.
Paryż w rytmie jazzu, zbrodnia w rytmie serca.
„Windą na szafot” (Ascenseur pour l’échafaud) z 1958 roku to nie tylko debiut fabularny Louisa Malle’a, ale kamień milowy, który przetarł szlaki dla francuskiej Nowej Fali. Legendarne dzieło niepokornego twórcy znad Sekwany to stylowy kryminał noir, w którym melancholijna atmosfera paryskich ulic być może jest nawet ważniejsza od fabularnej intrygi. W centrum historii jest zbrodnia popełniona przez Juliana Taverniera na mężu swojej kochanki. Może to morderstwo byłoby doskonałe, gdyby nie „drobny” szczegół, który powoduje, że Julian musi wrócić na miejsce zbrodni.
„Windą na szafot” to przede wszystkim nastrojowe kino osiągnięte pionierskim zastosowaniem małych kamer, swobodną konstrukcją, pięknymi zdjęciami i niezapomnianą, stworzoną w ciągu doby, legendarną muzyką geniusza jazzu – Milesa Daviesa. To także pierwszy film w którym mogła odsłonić swój talent przyszła ikona francuskiego kina – Jeanne Moreau.
Film po rekonstrukcji cyfrowej.
„Pejzaż w kolorze sepii” to japońsko-polska produkcja na podstawie głośnej powieści Kazuo Ishiguro, laureata Nagrody Nobla, premierowo pokazana w selekcji oficjalnej festiwalu w Cannes. Film w reżyserii Keiego Ishikawy jest pełną napięcia i niedopowiedzeń opowieścią o rodzinnych sekretach, pułapkach pamięci i kruchej więzi między matką a córką.
Niki, dwudziestopięcioletnia pisarka wychowana w Wielkiej Brytanii, odwiedza na angielskiej prowincji swoją matkę Etsuko. Pretekstem jest sprzedaż rodzinnego domu, ale za pozornie zwyczajnym spotkaniem kryje się potrzeba zadania pytań, które przez lata pozostawały niewypowiedziane. Niki wie niewiele o japońskiej przeszłości matki, o powojennym Nagasaki, z którego Etsuko wyjechała do Wielkiej Brytanii, ani o okolicznościach, w jakich wraz z nią opuściła Japonię jej starsza córka Keiko. Wyznania Etsuko pełne są luk, uników i przemilczeń; każde wspomnienie może być zarówno tropem prowadzącym do prawdy, jak i zasłoną chroniącą przed bolesną pamięcią.
Kei Ishikawa przenosi na ekran charakterystyczny dla Ishiguro świat ulotnych wspomnień, emocji ukrytych pod powierzchnią i przeszłości, która nigdy nie daje się opowiedzieć do końca. Atmosferę narastającego napięcia i tajemnicy budują stylowe, hipnotyzujące zdjęcia Piotra Niemyjskiego oraz muzyka Pawła Mykietyna, kompozytora znanego z filmów „IO” i „Essential Killing”. Za produkcję filmu odpowiada Mariusz Włodarski, producent takich tytułów jak „Dziewczyna z igłą”, „Sweat” czy „Brzydka siostra”.