Twórca pixarowskiego „Ratatuja” Jim Capobianco przedstawia ponadczasową animację „Leonardo. Odkrywca” o przygodach największego geniusza, jakiego poznał świat!
Niesamowicie dociekliwy i uparty wynalazca Leonardo da Vinci opuszcza Włochy i wyrusza do Francji z misją stworzenia idealnego miasta, które szumi, tętni życiem, śpiewem i radością. Wspólnie z nieustraszoną księżniczką Małgorzatą próbuje przekonać do swojego pomysłu króla Franciszka. Król ma jednak inną wizję – chciałby dostać od mistrza wielki posąg, aby pokazać światu swoją potęgę.
Opowieść o niepohamowanej ciekawości świata, ilustrowana wesołymi piosenkami, zaśpiewanymi przez polskich aktorów musicalowych, na czele z niezastąpionym Tomaszem Kotem w roli Leonarda da Vinci, która zachęca każdego do odnajdywania w sobie odkrywcy i pokazuje, że geniusz tkwi w każdym z nas!
17. LGBT+ Film Festival Poland 2026
Ostatni pierwszy raz (El fin de las primeras veces)
Zmysłowy i pulsujący niedopowiedzeniami coming-of-age z Meksyku. Osiemnastoletni Eduardo wsiada do pociągu prowadzącego ku dorosłości. Scrollując aplikację randkową, balansuje między lękiem a pożądaniem, między domową kontrolą a obietnicą wolności. Jedno spotkanie z Mario otwiera drzwi, których nie da się już zamknąć...
Reżyser z czułością i odwagą portretuje seksualne przebudzenie - bez filtra i bez cienia wstydu. Intymność nie jest tu prowokacją, lecz językiem tożsamości. W kontrastowym świecie chłodnych wiadomości od matki i ciepła obcej rodziny Eduardo musi zdecydować, kim chce być.
Szczery, cielesny i głęboko ludzki film o pierwszym razie, który zmienia wszystko.
reżyseria: Rafael Ruiz Espejo, scenariusz: Rafael Ruiz Espejo, obsada: Alejandro Quintana, Carlos E. López Cervantes, Pabel Castañeda, Jaime Bernache, Mariana Rivas, Mariajosé Medeles, muzyka: Inés Pacheco, zdjęcia: Bruno Herrera, produkcja: Meksyk 2025, czas: 75 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie
Film prezentowany dzięki wsparciu Ambasady Meksyku w Polsce
UWAGA: film dla osób pełnoletnich.
A sensual coming-of-age story from Mexico, pulsing with unspoken tension. Eighteen-year-old Eduardo boards a train heading towards adulthood. Scrolling through a dating app, he balances between fear and desire, between the parental control and the promise of freedom. One encounter with Mario opens a door that can no longer be closed…
With tenderness and courage, the director portrays a sexual awakening – unfiltered and without a trace of shame. Here, intimacy is not a provocation but a language of identity. In the contrasting worlds of his mother’s cold messages and the warmth of a stranger’s family, Eduardo has to decide who he wants to be.
An honest, sensual and deeply human film about a first time that changes everything.
directed: Rafael Ruiz Espejo, written: Rafael Ruiz Espejo, cast: Alejandro Quintana, Carlos E. López Cervantes, Pabel Castañeda, Jaime Bernache, Mariana Rivas, Mariajosé Medeles, music: Inés Pacheco, cinematography: Bruno Herrera, production: Mexico 2025, running time: 75 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles
Content warning: this film is intended for adult audiences only.
Zapraszamy na największą ewangeliczną pomyłkę w historii! „Żywot Briana” według Monty Pythona, grupy niepoprawnych komików z Wielkiej Brytanii, to wyjątkowo nieortodoksyjna przypowieść biblijna. Choć film kończy się sceną ukrzyżowania, wyjdziecie z kina, gwiżdżąc absurdalną piosenkę „Always Look on the Bright Side of Life” („Zawsze patrz na jasną stronę życia”).
Kinowy seans „Żywota Briana” po latach to wyjątkowa okazja, by na wielkim ekranie zobaczyć legendarne już spory między Frontem Wyzwolenia Judei a Judejskim Frontem Ludowym (pamiętajcie, to dwie zupełnie różne frakcje!). Odwiedzimy też pałac Poncjusza Piłata, który ma drobną wadę wymowy i być może zechce: „uwolnić Błajana”, jeśli go ładnie o to poprosicie. Warto też zadać sobie fundamentalne pytanie: „Co takiego zrobili dla nas Rzymianie?”.
Bohaterem filmu jest rówieśnik Jezusa, który urodził się tej samej nocy w Betlejem, ale w sąsiedniej stajence. Losy chłopca o imieniu Brian są przewrotną paralelą losów Chrystusa. Także zostaje uznany za Mesjasza i także kończy na krzyżu. Pierwotny tytuł filmu brzmiał „Jezus Chrystus. Żądza chwały”. Postać Briana pojawiła się później, a dzieło miało nosić nazwę „Ewangelia według Świętego Briana” lub „Brian z Nazaretu”.
Choć premiera w 1979 roku wywołała skandal, dziś „Żywot Briana” jest niekwestionowanym klasykiem. To inteligentna satyra, która nie wyśmiewa szczerej wiary, lecz ludzką głupotę, dogmatyzm, fanatyzm i ślepe podążanie za tłumem. Kpi także z hollywoodzkich produkcji o tematyce biblijnej. Warto dodać, że w filmie pojawia się postać samego Jezusa. Jest on przedstawiony tradycyjnie i z szacunkiem, a komizm w scenach z nim nie wynika z jego zachowania, lecz z reakcji tłumu.
Rosja od podszewki. „Pan Nikt kontra Putin”
Od czasu premiery na festiwalu Sundance, gdzie zdobył Specjalną Nagrodę Jury, „Pant Nikt kontra Putin” (Mr. Nobody Against Putin) w reżyserii Davida Borensteina i Pashy Talankina podbija serca krytyków oraz publiczności na całym świecie. Po ciepłym przyjęciu na Millennium Docs Against Gravity w 2025 roku, film trafi do polskich kin 27 lutego! To opowieść o rosyjskim nauczycielu, który w warunkach narastającej propagandy i militaryzacji szkolnictwa dokumentuje codzienność swoich uczniów. Ten poruszający, odważny i niezwykle aktualny portret współczesnej Rosji stara się znaleźć odpowiedź na pytanie, czy w państwie Putina można jeszcze myśleć niezależnie?
W trailerze oraz na plakacie filmu poznajemy głównego bohatera - Pashę, który sprawia, że przez półtorej godziny trudno oderwać wzrok od ekranu. Jego niezłomna miłość do ludzi i wolności oraz odwaga i poczucie humoru pokazują, że niezależnie od warunków można pozostać sprawiedliwym człowiekiem. „Pant Nikt kontra Putin” jest duńskim kandydatem do Oscara®, który znalazł się na shortliście oscarowej w kategorii Najlepszy Film Dokumentalny. Na Rotten Tomatoes otrzymał 100% pozytywnych ocen krytyków, co czyni go jednym z najlepiej ocenianych i najważniejszych filmów dokumentalnych w ostatnim czasie.
„Wśród filmów dokumentalnych o wojnie w Ukrainie, które ukazały się w ciągu ostatnich dwóch lat, nie pojawił się żaden, który oferowałby z taką wnikliwością to, co prezentuje „Pan Nikt kontra Putin”— widok tego, co dzieje się wewnątrz Rosji” - pisze Christian Blauvelt w IndieWire.
„Przez pryzmat swojej ujmująco odważnego, a jednocześnie bliskiego nam bohatera (który jest także autorem zdjęć), ten przerażający, odkrywczy i poruszający równocześnie film dokumentalny ukazuje nieznany, humanistyczny wymiar trwającej rosyjskiej inwazji” - dodaje Carlos Aguilar w Variety.
„Ostatnia sesja w Paryżu” w reżyserii Rebekki Zlotowski w oficjalnej selekcji MFF Cannes 2025!
Najnowszy film w Rebekki Zlotowski „Ostatnia sesja w Paryżu” znalazł się w oficjalnej selekcji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes! Film zostanie zaprezentowany na specjalnym pokazie pozakonkursowym (Out of Competition).
W roli głównej w „Ostatniej sesji w Paryżu”, zobaczymy laureatkę Oscara Jodie Foster, a obok niej plejadę najlepszych francuskich aktorów - Virginie Efirę, Mathieu Amalrica, Daniela Auteuila i Vincenta Lacoste.
Kiedy znana psychiatra Lilian Steiner dowiaduje się o śmierci jednej ze swoich pacjentek, jest głęboko zaniepokojona. Przekonana, że było to morderstwo, postanawia podjąć śledztwo…
Urodzona w 1980 roku Rebecca Zlotowski - reżyserka i scenarzystka polsko-marokańskiego pochodzenia od lat realizuje produkcje, które walczą o najbardziej prestiżowe nagrody filmowe. Debiutowała w 2010 r. filmem „Piękny kolec”, w którym wystąpili Lea Seydoux, Anais Demoustier i Johan Libereau. Trzy lata później, jej kolejny obraz – „Grand Central” – pokazano w konkursie Un Certain Regard festiwalu w Cannes. W dorobku artystki znalazł się również m.in. dramat „Planetarium”, komediodramat „Gorące lato z Sofią”, czy inspirowany własnymi doświadczeniami „Other People’s Children”. Ostatnia z produkcji była nominowana do nagród na festiwalach w Wenecji i Toronto.