Międzynarodowy Dzień Teatru w Kinie – Hamlet

Tragedia Shakespeare’a z Ianem McKellenem w roli tytułowej

Ian McKellen – tytan aktorstwa, który potrafi wszystko – powraca po latach do roli Hamleta. W opustoszałym na czas pandemii Królewskim Teatrze w Windsorze zjawiają się duchy, w tym duch ojca Hamleta, by przypomnieć pogrążonemu w chaosie światu i swemu synowi o niezniszczalnej sile zemsty i teatru… Szalony wręcz pomysł, by w roli młodego duńskiego królewicza obsadzić 85-letniego aktora, pozwala spojrzeć na najsłynniejszą sztukę Shakespeare’a z zupełnie innej perspektywy, a decyzja inscenizatorów najnowszego „Hamleta” (reżyseria: Sean Mathias), by Elsynorem uczynić różne przestrzenie Theatre Royal Windsor – scenę, kulisy, garderoby, widownię, korytarze teatralne – świadczy o szacunku wobec przeświadczenia najwybitniejszego dramatopisarza wszech czasów, że świat jest tylko teatrem. Oto „Hamlet”, jakiego jeszcze nie było: trzymający w napięciu, nietypowy, oryginalny, ale też wierny Shakespeare’owi i jego poglądom na temat teatru i kondycji człowieka wobec osobistej tragedii.

Ian McKellen to mag teatru i specjalista od Shakespeare’a. Oprócz Hamleta wcielał się w postacie Romea, Makbeta, Koriolana i króla Leara. Światowej publiczności znany jest z wielkich produkcji filmowych (Gandalf we „Władcy Pierścieni” i „Hobbicie” czy Magneto w serii filmów „X-Men”). Za swoje osiągnięcia, nie tylko aktorskie, zdobył uwielbienie publiczności i najważniejsze nagrody (Tony, Złoty Glob, sześciokrotnie Nagroda Laurence’a Oliviera).

Po spektaklu widzowie obejrzą wcześniej niepublikowany wywiad z Ianem McKellenem i Seanem Mathiasem.

Spektakl trwa około 2 godzin 30 minut (bez przerwy)
Polskie napisy

Brak wydarzeń

THE ROOM RETURNS

Nowa interpretacja kultowego najgorszego filmu na świecie “The Room” – premierowo w Polsce!

 

Co się stanie, gdy jeden z najsłynniejszych „najgorszych filmów świata” trafi w ręce naprawdę świetnych aktorów?

Oryginalny „The Room” Tommy’ego Wiseau z 2003 roku przeszedł do historii kina nie do końca z powodów, o jakich marzą twórcy. Produkcja pochłonęła około 6 milionów dolarów i wiele miesięcy zdjęć, a osobliwe dialogi, niezrozumiałe decyzje bohaterów i legendarne już sceny sprawiły, że film stał się światowym fenomenem i jednym z największych kultowych hitów kina „tak złego, że aż dobrego”.

„The Room Returns” bierze tę samą historię i przeprowadza na niej fascynujący eksperyment. Tym razem film powstał praktycznie bez budżetu, a zdjęcia zrealizowano w mniej niż 12 godzin. W rolę Johnny’ego wciela się Bob Odenkirk, gwiazda „Better Call Saul” i „Breaking Bad”, a obok niego występują m.in. Bella Heathcote, Kate Siegel oraz Greg Sestero – jedyny aktor z obsady oryginalnego „The Room”, który powrócił w nowej wersji, tym razem w zupełnie innej roli.

W projekt zaangażował się również jeden z najważniejszych współczesnych twórców horroru, Mike Flanagan, reżyser „Doktor Sen”, „Oculus” i twórca „Nawiedzonego domu na wzgórzu”. Flanagan został producentem wykonawczym filmu, a przy okazji sam stanął przed kamerą jako Peter – psycholog i przyjaciel Johnny’ego i Marka.

Nie było prób. Aktorzy mieli do dyspozycji promptery i zadanie, które brzmi niemal niemożliwie: zagrać tekst Tommy’ego Wiseau całkowicie serio.

I właśnie tu zaczyna się cała zabawa. Twórcy nie dystansują się od materiału, nie mrugają do widza i nie zamieniają „The Room” w parodię. Przeciwnie – aktorzy rzucają się w tę historię z pełnym zaangażowaniem, śmiertelną powagą i niemal szekspirowskim patosem. Bob Odenkirk naprawdę próbuje sprawić, żeby każda z tych słynnych kwestii zabrzmiała wiarygodnie.

Czy genialny aktor może uratować fatalny dialog? Czy świetny warsztat aktorski jest w stanie zmienić jeden z najbardziej osobliwych scenariuszy w historii kina? A może właśnie wtedy absurd „The Room” ujawnia swoją pełną moc?

„The Room Returns” jest jednocześnie hołdem, filmowym eksperymentem i kolejnym rozdziałem jednej z najbardziej nieprawdopodobnych historii popkultury. A wszystko powstało w szczytnym celu – jako charytatywny projekt Acting for a Cause.

Dzieło Bolesława Prusa od blisko 140 lat rozpala emocje i wyobraźnię kolejnych pokoleń. Teraz ta ponadczasowa historia trafia na wielki ekran w nowej, spektakularnej, filmowej odsłonie. „Lalka” to zrealizowana z ogromnym rozmachem superprodukcja i najbardziej gwiazdorski film w historii polskiego kina, gdzie pośród wielu wybitnych nazwisk, w rolach głównych występują: Marcin Dorociński jako Stanisław Wokulski, gwiazda „Chłopów” – Kamila Urzędowska jako Izabela Łęcka oraz powracający na wielki ekran po 16 latach Marek Kondrat w roli Ignacego Rzeckiego. Nowa ekranizacja „Lalki” to opowiedziana ze współczesną wrażliwością przejmująca, uniwersalna historia o miłości i niespełnieniu, o aspiracjach i przemianie, o świecie, który właśnie się kończy. To film, który zdarza się raz na kilka dekad: epicki, pełen emocji, zrealizowany z imponującą scenografią, dopracowanymi w najdrobniejszych detalach kostiumami i charakteryzacją oraz prawdziwie gwiazdorską obsadą.

Warszawa końca XIX wieku. Serce Stanisława Wokulskiego (Marcin Dorociński) owładnięte jest szaloną miłością do Izabeli Łęckiej (Kamila Urzędowska). On, dzięki fortunie zdobytej na wojnie, powraca do kraju i postanawia wkroczyć do świata wyższych sfer, aby zdobyć rękę ukochanej. Ona jest olśniewająca i wyniosła, lecz mimo arystokratycznego pochodzenia zmaga się z widmem finansowej ruiny. U boku Wokulskiego stoi jego wierny przyjaciel – Ignacy Rzecki (Marek Kondrat), romantyk, który z nostalgią obserwuje, jak świat ideałów ustępuje miejsca społecznym aspiracjom i bezwzględnej grze interesów. Wokulski wkracza w labirynt arystokratycznych salonów, gdzie każdy gest może być początkiem intrygi, a każde słowo – zapowiedzią zdrady. Stający na jego drodze rywale, niespodziewane sojusze i dramatyczne wybory wystawią na próbę jego marzenia i wiarę w ludzi. To opowieść o miłosnym zauroczeniu, które zmienia losy bohaterów i zaciera granice między sercem a rozumem.

Nowa wersja odrestaurowana 4K jednego z największych arcydzieł hiszpańskiego kina z okazji 50. rocznicy premiery.

Nakarmić kruki to równie ulotna, co niepokojąca opowieść o 8-letniej Annie (niezapomniana Ana Torrent), która pewnego lata mierzy się z emocjami wobec ukochanej mamy (hipnotyczna Geraldine Chaplin). Ubrana w czerwony golf dziewczynka mieszka w wielkim domu z dwoma siostrami, ciocią i babcią – w świecie pełnym niesamowitych przedmiotów i szczelnie odgrodzonym od rzeczywistości. 

Splatający dziecięcą wyobraźnię z lokalną historią film jest zarówno przejmującym portretem dzieciństwa, jak i diagnozą narodu od lat pozostającego pod dyktaturą generała Franco. Kończące właśnie 50 lat arcydzieło mistrza Carlosa Saury pełne jest baśniowości – nie tylko ze względu na swój nieprzemijający urok, ale też tajemniczość i mrok. Skąpane w zapowiadającej jesienną aurę zielonej poświacie, Nakarmić kruki budzą skojarzenia z inną opowieścią o pamięci, wspomnieniach i sile dziecięcej wyobraźni – Małą mamą Céline Sciammy.

Wersja odrestaurowana 4K została wykonana w 2026 roku i pokazana po raz pierwszy w sekcji Cannes Classics na tegorocznym festiwalu w Cannes.

Najnowszy film reżyserki przeboju „Kwiat wiśni i czerwona fasola” Naomi Kawase to niezwykła opowieść o życiu, miłości, hojności… i japońskich lasach. W roli głównej wystąpiła Vicky Krieps, znana z takich filmów jak „W gorsecie”, „Nić widmo”.

Bohaterką "Złudzeń z Yakushimy" jest Corry (Vicky Krieps), francuska koordynatorka przeszczepów serca u dzieci, która przyjeżdża do nowoczesnego szpitala w Kobe. A zatem do kraju i kultury, gdzie transplantacje organów wciąż pozostają w sferze tabu.

Walcząc o życie małego chłopca, Corry musi zmierzyć się z jeszcze jednym dramatem. Nagle traci swojego partnera Jina – fotografa pochodzącego z magicznej, porośniętej lasem wyspy Yakushima. Mężczyzna staje się jednym z „johatsu”. Tak Japończycy nazywają ponad 80 tysięcy osób, które każdego roku w tajemniczych okolicznościach znikają bez śladu. Sama w obcym kraju, próbuje odnaleźć równowagę pomiędzy poczuciem misji, jaką jest uratowanie dziecka, a żałobą po bolesnej stracie.

Film Naomi Kawase to głęboko humanistyczna, intymna opowieść o życiu, nadziei, miłości i stra­cie. Japońska reżyserka zderza ze sobą nie tylko kultury Wschodu z Zachodem, ale również sterylną, chłodną szpitalną rzeczywi­stość z hipnotyczną, obrazującą potęgę natury Yakushimą.

Generic filters
Kino Teatr Apollo - Poznań
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.