reż. Piotr Szulkin, 1984
czas trwania: 86’
W wyniku wojny atomowej Ziemia nie nadaje się już do życia. Ludzkość schroniła się w betonowym schronie w oczekiwaniu na przybycie Arki, która przeniesie ich w bezpiecznie miejsce. Ocalała garstka Ziemian ulega degeneracji w wyniku strachu, głodu, choroby. Mit Arki, który utrzymuje ich przy życiu, a zarazem doprowadza do szaleństwa, jest efektem działań propagandowych rządu. Soft (J. Stuhr), funkcjonariusz służby bezpieczeństwa brał udział w przeprowadzeniu ocalałych do schronu, a teraz po roku wraz z nimi sięga dna egzystencji. Tymczasem sklepienie schronu grozi zawaleniem. Soft próbuje namówić Konstruktora do naprawy mechanizmu kopuły, która chroni przed radioaktywnym promieniowaniem. Kiedy kopuła pęka, tłum rzuca się w kierunku światła w przekonaniu, że wydarza się cud. Film science-fiction autorstwa Piotra Szulkina, który stanowi trzecią część postapokaliptycznej serii wraz z „Golemem”, „Wojną światów – następne stulecie”, „Ga, ga. Chwała bohaterom”. Fantastyczny kostium kryje nastrój beznadziei okresu stanu wojennego. W obsadzie aktorskiej ponownie Krystyna Janda (Gea), Marek Walczewski jako szef Softa, Mariusz Dmochowski jako milioner. Wśród znakomitych współtwórców filmu warto wymienić Witolda Sobocińskiego – autora „niebieskich” zdjęć i Jerzego Satanowskiego – autora muzyki. Na 10. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku Andrzej Kowalczyk zdobył Nagrodę za Scenografię (1985).
17. LGBT+ Film Festival Poland 2026
Tylko to, co dobre (Apenas Coisas Boas)
Rok 1984, brazylijska prowincja. Życie samotnego farmera zmienia się diametralnie, gdy w jego ramionach ląduje ranny motocyklista. Wśród zielonych pastwisk rodzi się namiętność, która burzy utarte wyobrażenia o męskości, sile i dominacji. To uczucie przychodzi nagle i szybko okazuje się, że jego konsekwencje wykraczają daleko poza jeden upalny sezon.
Reżyser z odwagą i rozmachem flirtuje z estetyką westernu, nasycając ją zmysłowością i elektryzującą intensywnością emocji. Cielesność staje się tu językiem bliskości, a surowy krajobraz tłem dla historii, która z czasem zaskakuje, wymykając się wszelkim gatunkowym ramom.
Łącząc wrażliwość Toma of Finland, Alaina Guiraudie, Tennessee Williamsa i Pedro Almodóvara, Nolasco tworzy filmowy świat pełen erotyki, romantyzmu i buntowniczej siły, który bezlitośnie rozsadza systemy, normy i społeczne granice.
reżyseria: Daniel Nolasco, scenariusz: Daniel Nolasco, obsada: Lucas Drummond, Liev Carlos, Guilherme Théo, Norval Berbari, Cecília Brito, Fernando Libonati, Igor Leoni, Renata Carvalho, Lizz Miranda, Brenda Oliveira, zdjęcia: Larry Machado, produkcja: Brazylia 2025, czas: 104 minuty, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie
- Festival Mix Brasil 2025 - Nagroda Jury
1984, rural Brazil. The life of a solitary farmer is upended when an injured motorcyclist collapses into his arms. Amid the rolling green pastures, a fierce desire takes root - one that shatters familiar notions of masculinity, strength, and dominance. The attraction arrives suddenly, and it’s consequences soon stretch far beyond a single sweltering season.
With boldness and flair, the director flirts with the aesthetics of the western, infusing them with sensuality and a crackling emotional intensity. Bodies become a language of intimacy, and the stark landscape serves as the backdrop for a story that gradually surprises, slipping free of any conventional genre boundaries.
Channelling the sensibilities of Tom of Finland, Alain Guiraudie, Tennessee Williams, and Pedro Almodóvar, Nolasco creates a cinematic world brimming with eroticism, romance, and rebellious force that ruthlessly blows apart systems, norms, and social constraints.
directed: Daniel Nolasco, written: Daniel Nolasco, cast: Lucas Drummond, Liev Carlos, Guilherme Théo, Norval Berbari, Cecília Brito, Fernando Libonati, Igor Leoni, Renata Carvalho, Lizz Miranda, Brenda Oliveira, cinematography: Larry Machado, production: Brazil 2025, running time: 104 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles
- Festival Mix Brasil 2025 - Jury Prize
17. LGBT+ Film Festival Poland 2026
Lesbian Stories (Shorts) 86’
Black Shawl (Czarna Chusta)
W obozie dla uchodźców Lesia próbuje odnaleźć się po zaginięciu męża podczas wojny. Gdy zaczyna dostawać tajemnicze SMS-y z żądaniami pieniędzy, wsparcie znajduje w dawnej przyjaciółce Marii, ale gdy ich więź zaczyna przeradzać się w coś więcej, córka Lesi patrzy na tę relację z rosnącym niepokojem.
reżyseria i scenariusz: Kamila Boichenko, obsada: Iryna Ostrovska, Oksana Cherkashyna, Yelyzaveta Pavlenko, zdjęcia: Jakub Łobko, Witold Prokopczyk, produkcja: Ukraina 2025, czas: 27 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie
In a refugee camp, Lesia is trying to find her footing after her husband went missing during the war. When she begins receiving mysterious text messages demanding money, she turns to her old friend Maria for support - but as their bond starts to grow into something more, Lesia’s daughter watches the relationship with increasing unease.
directed & written: Kamila Boichenko, cast: Iryna Ostrovska, Oksana Cherkashyna, Yelyzaveta Pavlenko, cinematography: Jakub Łobko, Witold Prokopczyk, production: Ukraine 2025, running time: 27 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles
Jantar Pra Seis (Dinner for Six)
Duda zaprasza na kolację wszystkie swoje byłe dziewczyny, bo tym razem naprawdę chce, żeby nowy związek się udał. Gdy drzwi się zamykają, na stole lądują sekrety, napięcia i bardzo niewygodne wspomnienia.
reżyseria i scenariusz: Isabela Lisboa, obsada: Flow Kontouriotis, Isabela Lisboa, Isamara Castilho, Maristela Chelala, Olívia Torres, muzyka: Isabela Lisboa, zdjęcia: Jéssika Montanha, produkcja: Brazylia 2025, czas: 18 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie
Duda invites all her ex‑girlfriends to dinner, because this time she genuinely wants her new relationship to work. Once the door closes, secrets, tensions, and some very uncomfortable memories land squarely on the table.
directed & written: Isabela Lisboa, cast: Flow Kontouriotis, Isabela Lisboa, Isamara Castilho, Maristela Chelala, Olívia Torres, music: Isabela Lisboa, cinematography: Jéssika Montanha, production: Brazil 2025, running time: 18 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles
MDB
Lato w Mar del Plata, plotki w spa i dwie dziewczyny zakochujące się po raz pierwszy. Pilar i Camila odkrywają miłość w świecie internetu, fotoblogów i spojrzeń, ukrywanych przed społeczeństwem, które nie akceptuje ich miłości.
reżyseria: Mila Aquilia, scenariusz: Mila Aquilia, Aldana D'Urso, Micaela Ibarguren, obsada: Luz Ten Have, Guadalupe Trejo, Cecilia Dondero, Constanza Barzola, muzyka: Machete Estudio, Peter Suarez, zdjęcia: Mila Aquilia, produkcja: Argentyna 2025, czas: 19 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie
Summer in Mar del Plata, whispers in a spa, and two girls falling in love for the first time. Pilar and Camila discover their feelings in a world of the Internet, photoblogs, and glances concealed from a society that refuses to accept their love.
directed: Mila Aquilia, written: Mila Aquilia, Aldana D'Urso, Micaela Ibarguren, cast: Luz Ten Have, Guadalupe Trejo, Cecilia Dondero, Constanza Barzola, music: Machete Estudio, Peter Suarez, cinematography: Mila Aquilia, production: Argentina 2025, running time: 19 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles
Reflejos cotidianos (Everyday Reflections)
Nowe mieszkanie, stara szafka i portal, który prowadzi wprost do nieznanych wersji samej siebie. Eva zagląda w alternatywne odbicia swojej tożsamości, a w każdym z nich dostaje odpowiedź mówiącej coś o jej pragnieniach.
reżyseria i scenariusz: Estibaliz Márquez Tascón, obsada: Michelle Betancour, Mercedes Hernández, Emma Malacara, Issa Santa Ana, Regina Servín, Alberto Amador, Francisco Vallejo, Ethel Pavón, muzyka: Arturo Campos Nieto, zdjęcia: Kenia Carreón, produkcja: Meksyk 2025, czas: 22 minuty, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie
A new flat, an old cabinet, and a portal leading straight to unknown versions of herself. Eva peers into alternative reflections of her identity, and in each one she finds an answer that reveals something about her own desires.
directed & written: Estibaliz Márquez Tascón, cast: Michelle Betancour, Mercedes Hernández, Emma Malacara, Issa Santa Ana, Regina Servín, Alberto Amador, Francisco Vallejo, Ethel Pavón, music: Arturo Campos Nieto, cinematography: Kenia Carreón, production: Mexico 2025, running time: 22 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles
„Dobry chłopiec” to kolejna międzynarodowa produkcja Jana Komasy, reżysera nominowanego do Oscara „Bożego Ciała” oraz głośnych filmów „Hejter” i „Miasto 44”.
Światowa premiera filmu „Dobry chłopiec” odbyła się podczas jubileuszowej 50. edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Toronto. Film został zaproszony do prestiżowej sekcji Centrepiece, która - jak podkreślają organizatorzy - „honoruje i świętuje globalne osiągnięcia filmowe”, prezentując wybitne, współczesne dzieła z całego świata.
Najnowszy film Komasy to opowieść, która wciąga od pierwszych minut w kalejdoskop wieloznaczności i prowokuje do głębokiej refleksji. Historia, która wodzi za nos czarnym humorem, a jednocześnie zadaje wiele trudnych pytań o granice moralności, nie dając jednoznacznych odpowiedzi. Zmusza do konfrontacji z własnymi przekonaniami i nikogo nie pozostawia obojętnym. W rolach głównych: Stephen Graham nagrodzony Złotym Globem za swoją poruszającą rolę w serialu „Dojrzewanie”, Andrea Riseborough („Birdman”), Anson Boon („1917”, „Strefa gangsterów”) oraz Monika Frajczyk („Zielona granica”). Za produkcję „Dobrego chłopca” odpowiadają nominowani do Oscara za film „IO” Ewa Piaskowska i Jerzy Skolimowski oraz uznany producent brytyjski, założyciel Recorded Picture Company, Jeremy Thomas („Ostatni cesarz”, „Sexy Beast”, „Tylko kochankowie przeżyją”). Autorem zdjęć jest Michał Dymek, mający na koncie nominowane do Oscara filmy „Dziewczyna z Igłą” Magnusa von Horna, „Prawdziwy ból” Jesse’ego Eisenberga oraz „IO” Jerzego Skolimowskiego. Scenariusz napisali debiutant Bartek Bartosik we współpracy z Naqqash Khalid.
Zapraszamy na największą ewangeliczną pomyłkę w historii! „Żywot Briana” według Monty Pythona, grupy niepoprawnych komików z Wielkiej Brytanii, to wyjątkowo nieortodoksyjna przypowieść biblijna. Choć film kończy się sceną ukrzyżowania, wyjdziecie z kina, gwiżdżąc absurdalną piosenkę „Always Look on the Bright Side of Life” („Zawsze patrz na jasną stronę życia”).
Kinowy seans „Żywota Briana” po latach to wyjątkowa okazja, by na wielkim ekranie zobaczyć legendarne już spory między Frontem Wyzwolenia Judei a Judejskim Frontem Ludowym (pamiętajcie, to dwie zupełnie różne frakcje!). Odwiedzimy też pałac Poncjusza Piłata, który ma drobną wadę wymowy i być może zechce: „uwolnić Błajana”, jeśli go ładnie o to poprosicie. Warto też zadać sobie fundamentalne pytanie: „Co takiego zrobili dla nas Rzymianie?”.
Bohaterem filmu jest rówieśnik Jezusa, który urodził się tej samej nocy w Betlejem, ale w sąsiedniej stajence. Losy chłopca o imieniu Brian są przewrotną paralelą losów Chrystusa. Także zostaje uznany za Mesjasza i także kończy na krzyżu. Pierwotny tytuł filmu brzmiał „Jezus Chrystus. Żądza chwały”. Postać Briana pojawiła się później, a dzieło miało nosić nazwę „Ewangelia według Świętego Briana” lub „Brian z Nazaretu”.
Choć premiera w 1979 roku wywołała skandal, dziś „Żywot Briana” jest niekwestionowanym klasykiem. To inteligentna satyra, która nie wyśmiewa szczerej wiary, lecz ludzką głupotę, dogmatyzm, fanatyzm i ślepe podążanie za tłumem. Kpi także z hollywoodzkich produkcji o tematyce biblijnej. Warto dodać, że w filmie pojawia się postać samego Jezusa. Jest on przedstawiony tradycyjnie i z szacunkiem, a komizm w scenach z nim nie wynika z jego zachowania, lecz z reakcji tłumu.