Ostatnie lato

Zrealizowany po blisko dziesięcioletniej przerwie nowy film francuskiej reżyserki Catherine Breillat jest wybrzmiewającym niezwykłą uczuciowością remakiem wielokrotnie nagradzanej „Królowej Kier” (2019) May el-Toukhy.

Opowieść o niepohamowanej żądzy i zakazanym uczuciu to intrygujące połączenie kina psychologicznego z podszytym erotyzmem dramatem.

Anne (w tej roli Léa Drucker) prowadzi stateczne, ustabilizowane życie. Odnosi sukcesy na polu zawodowym jako ceniona, błyskotliwa prawniczka. Niezbędny spokój odnajduje z kolei w pięknym paryskim domu, gdzie czeka na nią kochający mąż Pierre (Olivier Rabourdin) oraz dwie córki.

Pewnego dnia wprowadza się do nich siedemnastoletni Theo (Samuel Kircher), syn mężczyzny z poprzedniego małżeństwa. Niespodziewane pojawienie się chłopaka burzy równowagę i budzi w kobiecie uczucia, o jakie sama nie mogłaby się podejrzewać. Anne wchodzi z nastolatkiem w namiętny, pełen pożądania romans, stawiając na szali zarówno życie rodzinne, jak i zawodową karierę.

Brak wydarzeń

17. LGBT+ Film Festival Poland 2026 – Tylko to, co dobre (Apenas Coisas Boas)

kino

17. LGBT+ Film Festival Poland 2026

Tylko to, co dobre (Apenas Coisas Boas)

Rok 1984, brazylijska prowincja. Życie samotnego farmera zmienia się diametralnie, gdy w jego ramionach ląduje ranny motocyklista. Wśród zielonych pastwisk rodzi się namiętność, która burzy utarte wyobrażenia o męskości, sile i dominacji. To uczucie przychodzi nagle i szybko okazuje się, że jego konsekwencje wykraczają daleko poza jeden upalny sezon.

Reżyser z odwagą i rozmachem flirtuje z estetyką westernu, nasycając ją zmysłowością i elektryzującą intensywnością emocji. Cielesność staje się tu językiem bliskości, a surowy krajobraz tłem dla historii, która z czasem zaskakuje, wymykając się wszelkim gatunkowym ramom.

Łącząc wrażliwość Toma of Finland, Alaina Guiraudie, Tennessee Williamsa i Pedro Almodóvara, Nolasco tworzy filmowy świat pełen erotyki, romantyzmu i buntowniczej siły, który bezlitośnie rozsadza systemy, normy i społeczne granice.

reżyseria: Daniel Nolasco, scenariusz: Daniel Nolasco, obsada: Lucas Drummond, Liev Carlos, Guilherme Théo, Norval Berbari, Cecília Brito, Fernando Libonati, Igor Leoni, Renata Carvalho, Lizz Miranda, Brenda Oliveira, zdjęcia: Larry Machado, produkcja: Brazylia 2025, czas: 104 minuty, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie

- Festival Mix Brasil 2025 - Nagroda Jury

1984, rural Brazil. The life of a solitary farmer is upended when an injured motorcyclist collapses into his arms. Amid the rolling green pastures, a fierce desire takes root - one that shatters familiar notions of masculinity, strength, and dominance. The attraction arrives suddenly, and it’s consequences soon stretch far beyond a single sweltering season.

With boldness and flair, the director flirts with the aesthetics of the western, infusing them with sensuality and a crackling emotional intensity. Bodies become a language of intimacy, and the stark landscape serves as the backdrop for a story that gradually surprises, slipping free of any conventional genre boundaries.

Channelling the sensibilities of Tom of Finland, Alain Guiraudie, Tennessee Williams, and Pedro Almodóvar, Nolasco creates a cinematic world brimming with eroticism, romance, and rebellious force that ruthlessly blows apart systems, norms, and social constraints.

directed: Daniel Nolasco, written: Daniel Nolasco, cast: Lucas Drummond, Liev Carlos, Guilherme Théo, Norval Berbari, Cecília Brito, Fernando Libonati, Igor Leoni, Renata Carvalho, Lizz Miranda, Brenda Oliveira, cinematography: Larry Machado, production: Brazil 2025, running time: 104 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles

- Festival Mix Brasil 2025 - Jury Prize

Cykl „Zawsze Ósmego” – Follemente. W tym szaleństwie jest metoda

kino

Co kryje się w naszych myślach? Kto tak naprawdę mieszka w naszej głowie? Osoba szalona, romantyczna, namiętna, rozważna? A może w naszym umyśle panuje niezły tłok? O międzyludzkich relacjach oraz o tym, co w nas siedzi, w swoim nowym filmie opowiada twórca wielkiego hitu „Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie” Paolo Genovese.

Bohaterami filmu są Piero i Lara. Ich pierwsza randka wywołuje u obojga zrozumiały stres. Oboje chcieliby pokazać się z jak najlepszej strony i uniknąć wpadek, o które w zdenerwowaniu nie trudno, ale też i poznać myśli i wyczuć pragnienia drugiej osoby.

Dobra siostra

kino

„Dobra siostra” to poruszająca opowieść o kobiecie, która stanęła przed dylematem, jakiego nie chciałby mieć nikt z nas. Debiutancki film Sarah Miro Fischer koncentruje się na intymnej relacji pomiędzy rodzeństwem, ale również na tym, jak wyidealizowany obraz bliskich osób potrafimy zbudować.

Po burzliwym zakończeniu związku Rose (w tej roli Marie Bloching) postanawia wprowadzić się do swojego starszego brata Samuela (Anton Weil). Ich oparta na bliskości oraz wzajemnym wsparciu relacja wystawiona jednak zostaje na poważną próbę. Bohaterka doznaje szoku, gdy pewnego dnia odbiera list z wezwaniem do złożenia zeznań w bardzo niepokojącej sprawie.

Jej przedmiotem jest oskarżenie o gwałt, jakiego Samuel miał się dopuścić na innej kobiecie. Świat młodej bohaterki w jednej chwili staje na głowie. Trudno jej zaakceptować myśl, że ukochany brat, z którym tak dobrze się rozumie, miałby dopuścić się takiego czynu. Zszokowana dziewczyna musi skonfrontować się z sytuacją oraz obrazem Samuela, jaki budowała w sobie przez te wszystkie lata. Pojawia się pytanie, czy ważniejsza jest kobieca solidarność oraz bycie w zgodzie ze swoimi wartościami, czy może rodzinne więzy, bez względu na okoliczności.

Cykl „Kultowa klasyka” – Żywot Briana / Life of Brian (1979)

kino

Zapraszamy na największą ewangeliczną pomyłkę w historii! „Żywot Briana” według Monty Pythona, grupy niepoprawnych komików z Wielkiej Brytanii, to wyjątkowo nieortodoksyjna przypowieść biblijna. Choć film kończy się sceną ukrzyżowania, wyjdziecie z kina, gwiżdżąc absurdalną piosenkę „Always Look on the Bright Side of Life” („Zawsze patrz na jasną stronę życia”).

Kinowy seans „Żywota Briana” po latach to wyjątkowa okazja, by na wielkim ekranie zobaczyć legendarne już spory między Frontem Wyzwolenia Judei a Judejskim Frontem Ludowym (pamiętajcie, to dwie zupełnie różne frakcje!). Odwiedzimy też pałac Poncjusza Piłata, który ma drobną wadę wymowy i być może zechce: „uwolnić Błajana”, jeśli go ładnie o to poprosicie. Warto też zadać sobie fundamentalne pytanie: „Co takiego zrobili dla nas Rzymianie?”.

Bohaterem filmu jest rówieśnik Jezusa, który urodził się tej samej nocy w Betlejem, ale w sąsiedniej stajence. Losy chłopca o imieniu Brian są przewrotną paralelą losów Chrystusa. Także zostaje uznany za Mesjasza i także kończy na krzyżu. Pierwotny tytuł filmu brzmiał „Jezus Chrystus. Żądza chwały”. Postać Briana pojawiła się później, a dzieło miało nosić nazwę „Ewangelia według Świętego Briana” lub „Brian z Nazaretu”.

Choć premiera w 1979 roku wywołała skandal, dziś „Żywot Briana” jest niekwestionowanym klasykiem. To inteligentna satyra, która nie wyśmiewa szczerej wiary, lecz ludzką głupotę, dogmatyzm, fanatyzm i ślepe podążanie za tłumem. Kpi także z hollywoodzkich produkcji o tematyce biblijnej. Warto dodać, że w filmie pojawia się postać samego Jezusa. Jest on przedstawiony tradycyjnie i z szacunkiem, a komizm w scenach z nim nie wynika z jego zachowania, lecz z reakcji tłumu.