Krótka Historia Polskiego Kina cz. II – Rejs

reż. Marek Piwowski, 1970

czas trwania: 66’

Zwykła wycieczka po Wiśle zamienia się w szopkę ku czci kapitana. Obywatele nie potrafią już odpoczywać prywatnie i bez programu. Kaowiec nie grzeszy inteligencją, a mimo to mnożą się pomysły: święto kapitana, bal maskowy, quiz z wiedzy ogólnej, zbiorowa gimnastyka, gra w salonowca. Film był debiutem fabularnym Marka Piwowskiego, który w latach 60. zasłynął znakomitymi filmami dokumentalnymi ukazującymi w krzywym zwierciadle realia naszej małej stabilizacji. W przypadku „Rejsu” trudno utożsamić film jedynie z nazwiskiem reżysera, bowiem na planie panowała atmosfera improwizacji i wiele twórczego wkładu wnieśli współpracownicy i goście. W tym gronie należy wyróżnić współscenarzystów: Janusza Głowackiego – prozaika i dramaturga i Jerzego Karaszkiewicza – artystę STS, Stanisława Tyma – artystę STS, dramaturga, Jerzego Dobrowolskiego – aktora i twórcę kabaretów „Koń” i „Owca”, Andrzeja Dobosza – krytyka literackiego. To właśnie w tej komedii narodził się legendarny duet aktorski Jana Himilsbacah i Zdzisława Maklakiewicza. „Rejs” osiągnął w Polsce status filmu kultowego, a dialogi weszły na trwałe do potocznej polszczyzny jako przykłady peerelowskiej nowomowy. I miejsce w ankiecie tygodnika „Polityka” w kategorii: Najciekawsze filmy polskie XX wieku świadczy o tym, że „Rejs” króluje nie tylko pośród polskim komedii, ale też ponad dramatami i innymi gatunkami.

Brak wydarzeń

Dobra siostra

kino

„Dobra siostra” to poruszająca opowieść o kobiecie, która stanęła przed dylematem, jakiego nie chciałby mieć nikt z nas. Debiutancki film Sarah Miro Fischer koncentruje się na intymnej relacji pomiędzy rodzeństwem, ale również na tym, jak wyidealizowany obraz bliskich osób potrafimy zbudować.

Po burzliwym zakończeniu związku Rose (w tej roli Marie Bloching) postanawia wprowadzić się do swojego starszego brata Samuela (Anton Weil). Ich oparta na bliskości oraz wzajemnym wsparciu relacja wystawiona jednak zostaje na poważną próbę. Bohaterka doznaje szoku, gdy pewnego dnia odbiera list z wezwaniem do złożenia zeznań w bardzo niepokojącej sprawie.

Jej przedmiotem jest oskarżenie o gwałt, jakiego Samuel miał się dopuścić na innej kobiecie. Świat młodej bohaterki w jednej chwili staje na głowie. Trudno jej zaakceptować myśl, że ukochany brat, z którym tak dobrze się rozumie, miałby dopuścić się takiego czynu. Zszokowana dziewczyna musi skonfrontować się z sytuacją oraz obrazem Samuela, jaki budowała w sobie przez te wszystkie lata. Pojawia się pytanie, czy ważniejsza jest kobieca solidarność oraz bycie w zgodzie ze swoimi wartościami, czy może rodzinne więzy, bez względu na okoliczności.

17. LGBT+ Film Festival Poland 2026 – Ostatni pierwszy raz

kino

17. LGBT+ Film Festival Poland 2026

Ostatni pierwszy raz (El fin de las primeras veces)

Zmysłowy i pulsujący niedopowiedzeniami coming-of-age z Meksyku. Osiemnastoletni Eduardo wsiada do pociągu prowadzącego ku dorosłości. Scrollując aplikację randkową, balansuje między lękiem a pożądaniem, między domową kontrolą a obietnicą wolności. Jedno spotkanie z Mario otwiera drzwi, których nie da się już zamknąć...

Reżyser z czułością i odwagą portretuje seksualne przebudzenie - bez filtra i bez cienia wstydu. Intymność nie jest tu prowokacją, lecz językiem tożsamości. W kontrastowym świecie chłodnych wiadomości od matki i ciepła obcej rodziny Eduardo musi zdecydować, kim chce być.

Szczery, cielesny i głęboko ludzki film o pierwszym razie, który zmienia wszystko.

reżyseria: Rafael Ruiz Espejo, scenariusz: Rafael Ruiz Espejo, obsada: Alejandro Quintana, Carlos E. López Cervantes, Pabel Castañeda, Jaime Bernache, Mariana Rivas, Mariajosé Medeles, muzyka: Inés Pacheco, zdjęcia: Bruno Herrera, produkcja: Meksyk 2025, czas: 75 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie

Film prezentowany dzięki wsparciu Ambasady Meksyku w Polsce

UWAGA: film dla osób pełnoletnich.

A sensual coming-of-age story from Mexico, pulsing with unspoken tension. Eighteen-year-old Eduardo boards a train heading towards adulthood. Scrolling through a dating app, he balances between fear and desire, between the parental control and the promise of freedom. One encounter with Mario opens a door that can no longer be closed…

With tenderness and courage, the director portrays a sexual awakening – unfiltered and without a trace of shame. Here, intimacy is not a provocation but a language of identity. In the contrasting worlds of his mother’s cold messages and the warmth of a stranger’s family, Eduardo has to decide who he wants to be.

An honest, sensual and deeply human film about a first time that changes everything.

directed: Rafael Ruiz Espejo, written: Rafael Ruiz Espejo, cast: Alejandro Quintana, Carlos E. López Cervantes, Pabel Castañeda, Jaime Bernache, Mariana Rivas, Mariajosé Medeles, music: Inés Pacheco, cinematography: Bruno Herrera, production: Mexico 2025, running time: 75 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles

Content warning: this film is intended for adult audiences only.

Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej (2025)

kino

Określany mianem olśnienia, debiut fabularny Emi Buchwald, laureatki Paszportów Polityki, to jeden z najbardziej wyczekiwanych filmów tego roku - 10 nominacji do Polskich Nagród Filmowych ORŁY. Porównywany jest do uwielbianych przez widzów filmów: „Najgorszy człowiek na świecie” oraz „Frances Ha”. W rolach głównych: Bartłomiej Deklewa, Karolina Rzepa, Izabella Dudziak oraz debiutujący na wielkim ekranie Tymoteusz Rożynek znany pod pseudonimem Szczyl.

Wchodząca w dorosłość czwórka rodzeństwa próbuje odnaleźć własne ścieżki, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, mierzy się z bolesnym odrzuceniem ze strony starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa – Dusiołek – niepozwalająca mu zasnąć i wywołująca nagłe napady paniki. Uciekający od rodziny Franek wplątuje się w toksyczny związek, popada w kłopoty z narkotykami i coraz bardziej pogrąża się w chaosie. Jego stan budzi niepokój Nastki, siostry bliźniaczki, która sama pragnie miłości i stabilizacji. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, lecz także jej samej.

Cykl „Wajda: re-wizje” – Krajobraz po bitwie / Landscape After the Battle (1970)

kino

„WAJDA: re-wizje. Przegląd filmów Andrzeja Wajdy w 100. rocznicę urodzin"

Cykl dziesięciu filmów jednego z najwybitniejszych twórców światowego kina. To nie tylko hołd dla dorobku reżysera, lecz także ponowne spojrzenie na jego dzieła: odczytywane dziś na nowo, w innym kontekście historycznym i społecznym, wciąż poruszają, prowokują i inspirują.

KRAJOBRAZ PO BITWIE

Poetycka refleksja nad traumą ocalałych z obozu, przejmujące studium zniszczonej psychiki i miłości skażonej doświadczeniem śmierci.

„WAJDA: re-visions. A Retrospective of Andrzej Wajda’s Films on the 100th Anniversary of His Birth”

Is an invitation to engage in dialogue with the classics - to rediscover films that helped shape our cinematic language and collective sensibility. The retrospective is addressed both to audiences who grew up with Wajda’s films and to younger viewers, for whom this will be their first opportunity to experience his work on the big screen.

LANDSCAPE AFTER THE BATTLE

A poetic meditation on the trauma of camp survivors, a haunting study of shattered psyches and love irreversibly marked by the experience of death.

scenariusz/written by: Andrzej Brzozowski, Andrzej Wajda wg opowiadania Tadeusza Borowskiego / based on a short story by Tadeusz Borowski
zdjęcia/DOP: Zygmunt Samosiuk
obsada/cast: Daniel Olbrychski, Stanisława Celińska, Tadeusz Janczar
nagrody/awards: Golden Globe na MFF w Mediolanie / Milan IFF