Strefa interesów

17. LGBT+ Film Festival Poland 2026

Tylko to, co dobre (Apenas Coisas Boas)

Rok 1984, brazylijska prowincja. Życie samotnego farmera zmienia się diametralnie, gdy w jego ramionach ląduje ranny motocyklista. Wśród zielonych pastwisk rodzi się namiętność, która burzy utarte wyobrażenia o męskości, sile i dominacji. To uczucie przychodzi nagle i szybko okazuje się, że jego konsekwencje wykraczają daleko poza jeden upalny sezon.

Reżyser z odwagą i rozmachem flirtuje z estetyką westernu, nasycając ją zmysłowością i elektryzującą intensywnością emocji. Cielesność staje się tu językiem bliskości, a surowy krajobraz tłem dla historii, która z czasem zaskakuje, wymykając się wszelkim gatunkowym ramom.

Łącząc wrażliwość Toma of Finland, Alaina Guiraudie, Tennessee Williamsa i Pedro Almodóvara, Nolasco tworzy filmowy świat pełen erotyki, romantyzmu i buntowniczej siły, który bezlitośnie rozsadza systemy, normy i społeczne granice.

reżyseria: Daniel Nolasco, scenariusz: Daniel Nolasco, obsada: Lucas Drummond, Liev Carlos, Guilherme Théo, Norval Berbari, Cecília Brito, Fernando Libonati, Igor Leoni, Renata Carvalho, Lizz Miranda, Brenda Oliveira, zdjęcia: Larry Machado, produkcja: Brazylia 2025, czas: 104 minuty, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie

- Festival Mix Brasil 2025 - Nagroda Jury

1984, rural Brazil. The life of a solitary farmer is upended when an injured motorcyclist collapses into his arms. Amid the rolling green pastures, a fierce desire takes root - one that shatters familiar notions of masculinity, strength, and dominance. The attraction arrives suddenly, and it’s consequences soon stretch far beyond a single sweltering season.

With boldness and flair, the director flirts with the aesthetics of the western, infusing them with sensuality and a crackling emotional intensity. Bodies become a language of intimacy, and the stark landscape serves as the backdrop for a story that gradually surprises, slipping free of any conventional genre boundaries.

Channelling the sensibilities of Tom of Finland, Alain Guiraudie, Tennessee Williams, and Pedro Almodóvar, Nolasco creates a cinematic world brimming with eroticism, romance, and rebellious force that ruthlessly blows apart systems, norms, and social constraints.

directed: Daniel Nolasco, written: Daniel Nolasco, cast: Lucas Drummond, Liev Carlos, Guilherme Théo, Norval Berbari, Cecília Brito, Fernando Libonati, Igor Leoni, Renata Carvalho, Lizz Miranda, Brenda Oliveira, cinematography: Larry Machado, production: Brazil 2025, running time: 104 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles

- Festival Mix Brasil 2025 - Jury Prize

Czy namiętność może mieć smak? Wietnamsko-francuski reżyser Tran Anh Hung („Rykszarz", „Zapach zielonej papai") udowadnia, że zdecydowanie tak! „Bulion i inne namiętności" (nagroda za reżyserię na festiwalu w Cannes) wciąga w świat doskonałej francuskiej kuchni, ale przede wszystkim w zmysłowy sposób pokazuje, że poprzez potrawy, smaki i aromaty można wyrazić najgłębsze uczucia.

Bohaterami osadzonego w drugiej połowie XIX wieku filmu są znakomita kucharka Eugénie (Juliette Binoche) i znany smakosz, gastronom Dodin (Benoît Magimel). Od 20 lat razem gotują, tworzą przepisy i wydają wielkie przyjęcia. Rozmawiają ze sobą głównie za pośrednictwem potraw, przygotowując wspaniałe buliony, sosy, przepiórki, turboty, warzywa z własnego ogrodu czy spektakularne desery. Świat, który wspólnie tworzą, pomaga im przetrwać najtrudniejsze życiowe momenty, a ich relacja przez lata ewoluuje.

Tran Anh Hung, luźno opierając scenariusz na powieści Marcela Rouffa i inspirując się autentyczną postacią Anthelme'a Brillata-Savarina, łączy romans z poetyckim kinem kulinarnym. Udowadnia również, że kino może oddawać niezwykły smak i aromat potraw, tak aby widz mógł rozkoszować się każdym ujęciem. Za oprawę kulinarną „Bulionu i innych namiętności" odpowiada Pierre Gagnaire, słynny francuski szef kuchni. Od czasów „Uczty Babette" nie było w kinach tak smakowitego filmu. Bon appétit!

17. LGBT+ Film Festival Poland 2026

Ostatni pierwszy raz (El fin de las primeras veces)

Zmysłowy i pulsujący niedopowiedzeniami coming-of-age z Meksyku. Osiemnastoletni Eduardo wsiada do pociągu prowadzącego ku dorosłości. Scrollując aplikację randkową, balansuje między lękiem a pożądaniem, między domową kontrolą a obietnicą wolności. Jedno spotkanie z Mario otwiera drzwi, których nie da się już zamknąć...

Reżyser z czułością i odwagą portretuje seksualne przebudzenie - bez filtra i bez cienia wstydu. Intymność nie jest tu prowokacją, lecz językiem tożsamości. W kontrastowym świecie chłodnych wiadomości od matki i ciepła obcej rodziny Eduardo musi zdecydować, kim chce być.

Szczery, cielesny i głęboko ludzki film o pierwszym razie, który zmienia wszystko.

reżyseria: Rafael Ruiz Espejo, scenariusz: Rafael Ruiz Espejo, obsada: Alejandro Quintana, Carlos E. López Cervantes, Pabel Castañeda, Jaime Bernache, Mariana Rivas, Mariajosé Medeles, muzyka: Inés Pacheco, zdjęcia: Bruno Herrera, produkcja: Meksyk 2025, czas: 75 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie

Film prezentowany dzięki wsparciu Ambasady Meksyku w Polsce

UWAGA: film dla osób pełnoletnich.

A sensual coming-of-age story from Mexico, pulsing with unspoken tension. Eighteen-year-old Eduardo boards a train heading towards adulthood. Scrolling through a dating app, he balances between fear and desire, between the parental control and the promise of freedom. One encounter with Mario opens a door that can no longer be closed…

With tenderness and courage, the director portrays a sexual awakening – unfiltered and without a trace of shame. Here, intimacy is not a provocation but a language of identity. In the contrasting worlds of his mother’s cold messages and the warmth of a stranger’s family, Eduardo has to decide who he wants to be.

An honest, sensual and deeply human film about a first time that changes everything.

directed: Rafael Ruiz Espejo, written: Rafael Ruiz Espejo, cast: Alejandro Quintana, Carlos E. López Cervantes, Pabel Castañeda, Jaime Bernache, Mariana Rivas, Mariajosé Medeles, music: Inés Pacheco, cinematography: Bruno Herrera, production: Mexico 2025, running time: 75 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles

Content warning: this film is intended for adult audiences only.

Zapraszamy na największą ewangeliczną pomyłkę w historii! „Żywot Briana” według Monty Pythona, grupy niepoprawnych komików z Wielkiej Brytanii, to wyjątkowo nieortodoksyjna przypowieść biblijna. Choć film kończy się sceną ukrzyżowania, wyjdziecie z kina, gwiżdżąc absurdalną piosenkę „Always Look on the Bright Side of Life” („Zawsze patrz na jasną stronę życia”).

Kinowy seans „Żywota Briana” po latach to wyjątkowa okazja, by na wielkim ekranie zobaczyć legendarne już spory między Frontem Wyzwolenia Judei a Judejskim Frontem Ludowym (pamiętajcie, to dwie zupełnie różne frakcje!). Odwiedzimy też pałac Poncjusza Piłata, który ma drobną wadę wymowy i być może zechce: „uwolnić Błajana”, jeśli go ładnie o to poprosicie. Warto też zadać sobie fundamentalne pytanie: „Co takiego zrobili dla nas Rzymianie?”.

Bohaterem filmu jest rówieśnik Jezusa, który urodził się tej samej nocy w Betlejem, ale w sąsiedniej stajence. Losy chłopca o imieniu Brian są przewrotną paralelą losów Chrystusa. Także zostaje uznany za Mesjasza i także kończy na krzyżu. Pierwotny tytuł filmu brzmiał „Jezus Chrystus. Żądza chwały”. Postać Briana pojawiła się później, a dzieło miało nosić nazwę „Ewangelia według Świętego Briana” lub „Brian z Nazaretu”.

Choć premiera w 1979 roku wywołała skandal, dziś „Żywot Briana” jest niekwestionowanym klasykiem. To inteligentna satyra, która nie wyśmiewa szczerej wiary, lecz ludzką głupotę, dogmatyzm, fanatyzm i ślepe podążanie za tłumem. Kpi także z hollywoodzkich produkcji o tematyce biblijnej. Warto dodać, że w filmie pojawia się postać samego Jezusa. Jest on przedstawiony tradycyjnie i z szacunkiem, a komizm w scenach z nim nie wynika z jego zachowania, lecz z reakcji tłumu.