PL
Urodzony w RPA reżyser Oliver Hermanus, zabiera nas w podróż w czasie do okresu I wojny światowej. Razem ze swoimi bohaterami, dwoma młodymi mężczyznami (granymi przez zjawiskowy duet, którego nikomu nie trzeba przedstawiać – Brytyjczyka Josha O’Connora i Irlandczyka Paula Mescala), podejmuje się próby opowiedzenia o miłości w czasach, w których łatwo jest zatracić wiarę w człowieczeństwo. Nośnikiem emocji jest tu dźwięk i muzyka. To poprzez nagrania, w tym także utrwalenie lokalnych folkowych piosenek, ochraniają przed zapomnieniem i dokumentują czas, który nigdy już nie powróci. To także romans między dwoma chłopakami z początku XX wieku, kiedy o miłości nie mówiło się wprost, a poprzez niuanse, pełne wrażliwości spojrzenia oraz gesty.
Bohaterowie poznają się w piano barze, kiedy obaj są studentami Konserwatorium Muzycznego w Nowej Anglii. David siedzi przy fortepianie i śpiewa amerykańską piosenkę ludową, co przyciąga uwagę Lionela. Dorastał śpiewając takie piosenki, a nauczył go ich ojciec, który był skrzypkiem. Jak dowiadujemy się na samym początku filmu muzyka płynie w jego krwi, a nuty dosłownie sprawiają, że widzi konkretne kolory. Bardzo szybko okazuje się, że David i Lionel to tak naprawdę bratnie dusze, które odnalazły siebie na tym świecie.
Sfilmowany przez Alexandra Dynana THE HISTORY OF SOUND sprawie wrażenie najprzystojniejszego filmu tego sezonu, w którym dominują naturalne kolory ziemi i ciemne ubrania, wzbudzające w widzu poczucie wyjątkowego nastroju, romansowania z przeszłością, a nawet swoistej medytacji, którą dopełnia dźwięk. Film prezentowany był w Konkursie Głównym w Cannes 2025, a także w oficjalnej selekcji BFI London Film Festival. Pokazy w ramach British Film Festival to jedne z pierwszych, przedpremierowych seansów w Polsce.
ENG
South African-born director Oliver Hermanus takes us on a journey back in time to the period of the First World War. Together with his protagonists, two young men played by the mesmerising duo Josh O’Connor and Paul Mescal, names that need no introduction, he embarks on a delicate exploration of love in an age when faith in humanity itself seemed to falter.
Here, sound and music become the true vessels of emotion. Through field recordings and the preservation of local folk songs, the characters not only protect memories from fading but also document a fleeting world that will never return. At its heart, THE HISTORY OF SOUND is a love story between two men at the dawn of the twentieth century, a time when love could not be spoken of directly, only hinted at through glances, gestures, and a shared sensitivity.
The two meet in a piano bar while both are students at the New England Conservatory of Music. David sits at the piano, singing an American folk tune that instantly captures Lionel’s attention. He grew up singing such songs, taught by his father, who was a violinist. As we learn at the very beginning of the film, music runs in Lionel’s veins, and the notes literally make him see specific colours. It soon becomes clear that David and Lionel are kindred spirits who have, by chance or fate, found each other in this world.
Shot by cinematographer Alexander Dynan, THE HISTORY OF SOUND may well be the most ravishing film of the season – dominated by natural earth tones and sombre costumes that conjure a mood of intimacy, nostalgia and quiet meditation, deepened by the immersive presence of sound.
Presented in Competition at the 2025 Cannes Film Festival and later included in the official selection of the BFI London Film Festival, the screenings at the British Film Festival mark some of the first pre-premiere showings in Poland.
HISTORIA WIELKIEJ MIŁOŚCI
On – żywiołowy, głośny, charyzmatyczny. Ona – odważna, delikatna, pełna ciepła. Bezgranicznie w sobie zakochani i przekonani, że razem mogą zmieniać świat – Jacek i Grażyna Kuroniowie. Rezygnują z prywatności, by oddać życie walce o wolność. Ich mieszkanie staje się „kwaterą główną” opozycji – miejscem spotkań ludzi gotowych ryzykować wszystko w imię lepszego jutra. Ale wielka idea oznacza też ogromną cenę: chwile intensywnej intymności przeplatają się z latami rozłąki, kiedy dzielą ich więzienne kraty. Wybuch stanu wojennego zmusza ich do podejmowania decyzji, których nikt nie chciałby podejmować.
Czy w tak potwornie trudnych czasach, miłość może zwyciężyć?
TWÓRCY:
reżyseria: Piotr Domalewski
producent: Robert Kijak
zdjęcia: Michał Sobociński
scenografia: Anna Pabisiak
kostiumy: Dorota Roqueplo
charakteryzacja: Daria Siejak
montaż: Agnieszka Glińska
dźwięk: Sebastian Brański, Wojciech Mielimąka
producent liniowy: Anna Orska-Olszewska
kierownik produkcji: Ewa Pawłowska
„Zobaczysz wszystko” to kinowe wydarzenie roku i zdecydowany kandydat do Oscarów. Wyreżyserowany przez Nathana Fieldera (twórcę „Próby generalnej” i „Klątwy”) oraz Lance'a Oppenheima („Primetime” z Robertem Pattinsonem), film bezczelnie zaciera granicę między fikcją a rzeczywistością.
Elizabeth Holmes, założycielka firmy Theranos i okrzyknięta „kobiecym Steve’em Jobsem” wizjonerka, została skazana na 11 lat więzienia za jedno z największych oszustw Doliny Krzemowej. Na 34 dni przed odbyciem kary w jej życie wkracza Nathan Fielder – bezkompromisowy komik i prowokator. Wprowadza się do jej domu, by obserwować ostatnie chwile wolności kobiety. Holmes twierdzi, że jest niewinna, i obiecuje, że kamera Fieldera ujawni prawdę, która wstrząśnie światem. Wypowiada tylko dwa słowa: „Zobaczysz wszystko”.
Tak zaczyna się epicka opowieść filmowa wymykająca się gatunkowym ramom. Co w tej grze jest szczerą spowiedzią, a co kolejnym, mistrzowskim oszustwem? Czegoś takiego jeszcze nie widzieliście.
Zalecenia przed seansem: nie czytaj komentarzy, unikaj plotek i spoilerów. Daj się zaskoczyć. Im mniej wiesz, tym więcej zobaczysz.
THE ROOM RETURNS
Nowa interpretacja kultowego najgorszego filmu na świecie “The Room” – premierowo w Polsce!
Co się stanie, gdy jeden z najsłynniejszych „najgorszych filmów świata” trafi w ręce naprawdę świetnych aktorów?
Oryginalny „The Room” Tommy’ego Wiseau z 2003 roku przeszedł do historii kina nie do końca z powodów, o jakich marzą twórcy. Produkcja pochłonęła około 6 milionów dolarów i wiele miesięcy zdjęć, a osobliwe dialogi, niezrozumiałe decyzje bohaterów i legendarne już sceny sprawiły, że film stał się światowym fenomenem i jednym z największych kultowych hitów kina „tak złego, że aż dobrego”.
„The Room Returns” bierze tę samą historię i przeprowadza na niej fascynujący eksperyment. Tym razem film powstał praktycznie bez budżetu, a zdjęcia zrealizowano w mniej niż 12 godzin. W rolę Johnny’ego wciela się Bob Odenkirk, gwiazda „Better Call Saul” i „Breaking Bad”, a obok niego występują m.in. Bella Heathcote, Kate Siegel oraz Greg Sestero – jedyny aktor z obsady oryginalnego „The Room”, który powrócił w nowej wersji, tym razem w zupełnie innej roli.
W projekt zaangażował się również jeden z najważniejszych współczesnych twórców horroru, Mike Flanagan, reżyser „Doktor Sen”, „Oculus” i twórca „Nawiedzonego domu na wzgórzu”. Flanagan został producentem wykonawczym filmu, a przy okazji sam stanął przed kamerą jako Peter – psycholog i przyjaciel Johnny’ego i Marka.
Nie było prób. Aktorzy mieli do dyspozycji promptery i zadanie, które brzmi niemal niemożliwie: zagrać tekst Tommy’ego Wiseau całkowicie serio.
I właśnie tu zaczyna się cała zabawa. Twórcy nie dystansują się od materiału, nie mrugają do widza i nie zamieniają „The Room” w parodię. Przeciwnie – aktorzy rzucają się w tę historię z pełnym zaangażowaniem, śmiertelną powagą i niemal szekspirowskim patosem. Bob Odenkirk naprawdę próbuje sprawić, żeby każda z tych słynnych kwestii zabrzmiała wiarygodnie.
Czy genialny aktor może uratować fatalny dialog? Czy świetny warsztat aktorski jest w stanie zmienić jeden z najbardziej osobliwych scenariuszy w historii kina? A może właśnie wtedy absurd „The Room” ujawnia swoją pełną moc?
„The Room Returns” jest jednocześnie hołdem, filmowym eksperymentem i kolejnym rozdziałem jednej z najbardziej nieprawdopodobnych historii popkultury. A wszystko powstało w szczytnym celu – jako charytatywny projekt Acting for a Cause.
Raz w roku do malowniczej wioski na północy Szkocji zjeżdżają się pasjonaci z całego świata, by rywalizować o tytuł mistrza świata w… przyrządzaniu owsianki! W filmie dokumentalnym „Najlepsza owsianka na świecie” za zaciętą kulinarną rywalizacją kryje się ciepła i pełna humoru opowieść o ekscentrycznych mieszkańcach, żywej tradycji, lokalnym dziedzictwie i wspólnocie, której częścią chciałoby się zostać po seansie.
Każdej jesieni senna górska wioska Carrbridge budzi się do życia, gdy miejscowi i zagraniczni zawodnicy podejmują kuchenną rękawicę i walczą o zaszczytną nagrodę Złotego Mieszadła w Mistrzostwach Świata w Gotowaniu Owsianki. Choć przepis wydaje się banalny – płatki owsiane, woda i sól – to sposobów na jej przyrządzanie jest multum. Co uczestnik, to inna metoda, filozofia i historia. Ale „Najlepsza owsianka na świecie” nie jest wyłącznie kroniką kulinarnych zmagań.
Dla lokalnej legendy, charyzmatycznego organizatora mistrzostw Charliego Millera, to wydarzenie znaczy o wiele więcej. Mężczyzna zbliża się do emerytury i zmaga się z problemami zdrowotnymi, jednak czuje odpowiedzialność wobec lokalnego komitetu owsiankowego i pragnie zabezpieczyć przyszłość zawodów – oraz własne dziedzictwo. O dobre imię walczy również Ian Bishop, który podejmuje ostatnią próbę zdobycia tytułu. Ale konkurencja nie śpi: niezrównana Lisa Williams, „królowa owsianki”, wraca, by odzyskać trofeum. Tymczasem nowa generacja uczestników – Toby Wilson, australijski szef kuchni znany z pomysłu na owsiankową tortillę, oraz Adam Kiani, uzbrojony w sekretną, odziedziczoną po babci technikę – zamierza zakwestionować owsiankowe status quo.
Ukazując życie niewielkiej szkockiej społeczności na tle zapierających dech w piersiach krajobrazów, film przywodzi na myśl dokumenty „Truflarze” czy „Kraina miodu” – tworzone z czułością i zrozumieniem dla swoich bohaterów. Urokliwa i pełna humoru „Najlepsza owsianka na świecie” to film, który wzrusza, otula i daje poczucie komfortu niczym miska gorącej owsianki w chłodny poranek.