Tylko my dwoje

17. LGBT+ Film Festival Poland 2026

Lesbian Stories (Shorts) 86’

Black Shawl (Czarna Chusta)

W obozie dla uchodźców Lesia próbuje odnaleźć się po zaginięciu męża podczas wojny. Gdy zaczyna dostawać tajemnicze SMS-y z żądaniami pieniędzy, wsparcie znajduje w dawnej przyjaciółce Marii, ale gdy ich więź zaczyna przeradzać się w coś więcej, córka Lesi patrzy na tę relację z rosnącym niepokojem.

reżyseria i scenariusz: Kamila Boichenko, obsada: Iryna Ostrovska, Oksana Cherkashyna, Yelyzaveta Pavlenko, zdjęcia: Jakub Łobko, Witold Prokopczyk, produkcja: Ukraina 2025, czas: 27 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie

In a refugee camp, Lesia is trying to find her footing after her husband went missing during the war. When she begins receiving mysterious text messages demanding money, she turns to her old friend Maria for support - but as their bond starts to grow into something more, Lesia’s daughter watches the relationship with increasing unease.

directed & written: Kamila Boichenko, cast: Iryna Ostrovska, Oksana Cherkashyna, Yelyzaveta Pavlenko, cinematography: Jakub Łobko, Witold Prokopczyk, production: Ukraine 2025, running time: 27 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles

Jantar Pra Seis (Dinner for Six)

Duda zaprasza na kolację wszystkie swoje byłe dziewczyny, bo tym razem naprawdę chce, żeby nowy związek się udał. Gdy drzwi się zamykają, na stole lądują sekrety, napięcia i bardzo niewygodne wspomnienia.

reżyseria i scenariusz: Isabela Lisboa, obsada: Flow Kontouriotis, Isabela Lisboa, Isamara Castilho, Maristela Chelala, Olívia Torres, muzyka: Isabela Lisboa, zdjęcia: Jéssika Montanha, produkcja: Brazylia 2025, czas: 18 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie

Duda invites all her ex‑girlfriends to dinner, because this time she genuinely wants her new relationship to work. Once the door closes, secrets, tensions, and some very uncomfortable memories land squarely on the table.

directed & written: Isabela Lisboa, cast: Flow Kontouriotis, Isabela Lisboa, Isamara Castilho, Maristela Chelala, Olívia Torres, music: Isabela Lisboa, cinematography: Jéssika Montanha, production: Brazil 2025, running time: 18 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles

MDB

Lato w Mar del Plata, plotki w spa i dwie dziewczyny zakochujące się po raz pierwszy. Pilar i Camila odkrywają miłość w świecie internetu, fotoblogów i spojrzeń, ukrywanych przed społeczeństwem, które nie akceptuje ich miłości.

reżyseria: Mila Aquilia, scenariusz: Mila Aquilia, Aldana D'Urso, Micaela Ibarguren, obsada: Luz Ten Have, Guadalupe Trejo, Cecilia Dondero, Constanza Barzola, muzyka: Machete Estudio, Peter Suarez, zdjęcia: Mila Aquilia, produkcja: Argentyna 2025, czas: 19 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie

Summer in Mar del Plata, whispers in a spa, and two girls falling in love for the first time. Pilar and Camila discover their feelings in a world of the Internet, photoblogs, and glances concealed from a society that refuses to accept their love.

directed: Mila Aquilia, written: Mila Aquilia, Aldana D'Urso, Micaela Ibarguren, cast: Luz Ten Have, Guadalupe Trejo, Cecilia Dondero, Constanza Barzola, music: Machete Estudio, Peter Suarez, cinematography: Mila Aquilia, production: Argentina 2025, running time: 19 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles

Reflejos cotidianos (Everyday Reflections)

Nowe mieszkanie, stara szafka i portal, który prowadzi wprost do nieznanych wersji samej siebie. Eva zagląda w alternatywne odbicia swojej tożsamości, a w  każdym z nich dostaje odpowiedź mówiącej coś o jej pragnieniach.

reżyseria i scenariusz: Estibaliz Márquez Tascón, obsada: Michelle Betancour, Mercedes Hernández, Emma Malacara, Issa Santa Ana, Regina Servín, Alberto Amador, Francisco Vallejo, Ethel Pavón, muzyka: Arturo Campos Nieto, zdjęcia: Kenia Carreón, produkcja: Meksyk 2025, czas: 22 minuty, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie

A new flat, an old cabinet, and a portal leading straight to unknown versions of herself. Eva peers into alternative reflections of her identity, and in each one she finds an answer that reveals something about her own desires.

directed & written: Estibaliz Márquez Tascón, cast: Michelle Betancour, Mercedes Hernández, Emma Malacara, Issa Santa Ana, Regina Servín, Alberto Amador, Francisco Vallejo, Ethel Pavón, music: Arturo Campos Nieto, cinematography: Kenia Carreón, production: Mexico 2025, running time: 22 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles

Rosja od podszewki. „Pan Nikt kontra Putin” 

Od czasu premiery na festiwalu Sundance, gdzie zdobył Specjalną Nagrodę Jury, „Pant Nikt kontra Putin” (Mr. Nobody Against Putin) w reżyserii Davida Borensteina i Pashy Talankina podbija serca krytyków oraz publiczności na całym świecie. Po ciepłym przyjęciu na Millennium Docs Against Gravity w 2025 roku, film trafi do polskich kin 27 lutego! To opowieść o rosyjskim nauczycielu, który w warunkach narastającej propagandy i militaryzacji szkolnictwa dokumentuje codzienność swoich uczniów. Ten poruszający, odważny i niezwykle aktualny portret współczesnej Rosji stara się znaleźć odpowiedź na pytanie, czy w państwie Putina można jeszcze myśleć niezależnie?

W trailerze oraz na plakacie filmu poznajemy głównego bohatera - Pashę, który sprawia, że przez półtorej godziny trudno oderwać wzrok od ekranu. Jego niezłomna miłość do ludzi i wolności oraz odwaga i poczucie humoru pokazują, że niezależnie od warunków można pozostać sprawiedliwym człowiekiem. „Pant Nikt kontra Putin” jest duńskim kandydatem do Oscara®, który znalazł się na shortliście oscarowej w kategorii Najlepszy Film Dokumentalny. Na Rotten Tomatoes otrzymał 100% pozytywnych ocen krytyków, co czyni go jednym z najlepiej ocenianych i najważniejszych filmów dokumentalnych w ostatnim czasie.

„Wśród filmów dokumentalnych o wojnie w Ukrainie, które ukazały się w ciągu ostatnich dwóch lat, nie pojawił się żaden, który oferowałby z taką wnikliwością to, co prezentuje „Pan Nikt kontra Putin”— widok tego, co dzieje się wewnątrz Rosji” - pisze Christian Blauvelt w IndieWire.

„Przez pryzmat swojej ujmująco odważnego, a jednocześnie bliskiego nam bohatera (który jest także autorem zdjęć), ten przerażający, odkrywczy i poruszający równocześnie film dokumentalny ukazuje nieznany, humanistyczny wymiar trwającej rosyjskiej inwazji” - dodaje Carlos Aguilar w Variety.

Zapraszamy na największą ewangeliczną pomyłkę w historii! „Żywot Briana” według Monty Pythona, grupy niepoprawnych komików z Wielkiej Brytanii, to wyjątkowo nieortodoksyjna przypowieść biblijna. Choć film kończy się sceną ukrzyżowania, wyjdziecie z kina, gwiżdżąc absurdalną piosenkę „Always Look on the Bright Side of Life” („Zawsze patrz na jasną stronę życia”).

Kinowy seans „Żywota Briana” po latach to wyjątkowa okazja, by na wielkim ekranie zobaczyć legendarne już spory między Frontem Wyzwolenia Judei a Judejskim Frontem Ludowym (pamiętajcie, to dwie zupełnie różne frakcje!). Odwiedzimy też pałac Poncjusza Piłata, który ma drobną wadę wymowy i być może zechce: „uwolnić Błajana”, jeśli go ładnie o to poprosicie. Warto też zadać sobie fundamentalne pytanie: „Co takiego zrobili dla nas Rzymianie?”.

Bohaterem filmu jest rówieśnik Jezusa, który urodził się tej samej nocy w Betlejem, ale w sąsiedniej stajence. Losy chłopca o imieniu Brian są przewrotną paralelą losów Chrystusa. Także zostaje uznany za Mesjasza i także kończy na krzyżu. Pierwotny tytuł filmu brzmiał „Jezus Chrystus. Żądza chwały”. Postać Briana pojawiła się później, a dzieło miało nosić nazwę „Ewangelia według Świętego Briana” lub „Brian z Nazaretu”.

Choć premiera w 1979 roku wywołała skandal, dziś „Żywot Briana” jest niekwestionowanym klasykiem. To inteligentna satyra, która nie wyśmiewa szczerej wiary, lecz ludzką głupotę, dogmatyzm, fanatyzm i ślepe podążanie za tłumem. Kpi także z hollywoodzkich produkcji o tematyce biblijnej. Warto dodać, że w filmie pojawia się postać samego Jezusa. Jest on przedstawiony tradycyjnie i z szacunkiem, a komizm w scenach z nim nie wynika z jego zachowania, lecz z reakcji tłumu.

Czy namiętność może mieć smak? Wietnamsko-francuski reżyser Tran Anh Hung („Rykszarz", „Zapach zielonej papai") udowadnia, że zdecydowanie tak! „Bulion i inne namiętności" (nagroda za reżyserię na festiwalu w Cannes) wciąga w świat doskonałej francuskiej kuchni, ale przede wszystkim w zmysłowy sposób pokazuje, że poprzez potrawy, smaki i aromaty można wyrazić najgłębsze uczucia.

Bohaterami osadzonego w drugiej połowie XIX wieku filmu są znakomita kucharka Eugénie (Juliette Binoche) i znany smakosz, gastronom Dodin (Benoît Magimel). Od 20 lat razem gotują, tworzą przepisy i wydają wielkie przyjęcia. Rozmawiają ze sobą głównie za pośrednictwem potraw, przygotowując wspaniałe buliony, sosy, przepiórki, turboty, warzywa z własnego ogrodu czy spektakularne desery. Świat, który wspólnie tworzą, pomaga im przetrwać najtrudniejsze życiowe momenty, a ich relacja przez lata ewoluuje.

Tran Anh Hung, luźno opierając scenariusz na powieści Marcela Rouffa i inspirując się autentyczną postacią Anthelme'a Brillata-Savarina, łączy romans z poetyckim kinem kulinarnym. Udowadnia również, że kino może oddawać niezwykły smak i aromat potraw, tak aby widz mógł rozkoszować się każdym ujęciem. Za oprawę kulinarną „Bulionu i innych namiętności" odpowiada Pierre Gagnaire, słynny francuski szef kuchni. Od czasów „Uczty Babette" nie było w kinach tak smakowitego filmu. Bon appétit!