[PL]
W XV i XVI wieku odbyły się tysiące egzekucji czarownic, które wieszano i palono na stosach.
W Europie i Ameryce Północnej blisko 15 tysięcy kobiet zostało zamordowanych. Ich procesy toczyły się napędzane przez odwieczne mechanizmy kontroli – utrzymywania władzy nad kobietami i dyktowania społeczeństwu jedynego słusznego sposobu myślenia, a także tego, w co należy wierzyć. Czy gdybyśmy żyły w tych czasach, to czy wiele z nas również nie spłonęłoby na stosie? W intymnym i osobistym filmie reżyserka Elizabeth Sankley (znana polskiej publiczności z filmu KOMEDIA ROMATYCZNA – selekcja MDAG 2020) przytacza przykłady portretów tytułowych wiedźm w historii kinematografii i tworzy z nich mozaikowe tło do opowiedzenia historii własnych doświadczeń.
Dokument o czarownicach staje się pretekstem do refleksji nad zdrowiem psychicznym współczesnych kobiet, a także odważnego poruszenia tematu depresji poporodowej, której doświadczyła sama reżyserka. W ten sposób autoterapeutyczna opowieść jest też wsparciem dla innych, które nie wpisując się w stereotypowy model idealnej matki czy żony, żyją w poczuciu ciągłego wstydu i surowego oceniania samej siebie.
To historia, która tak naprawdę od wieków się nie zmieniła, a jednocześnie opowieść o siostrzeństwie, ponieważ każda czarownica potrzebuje sabatu. Wsparcia i wymiany doświadczeń z innymi kobietami. WITCHES miał światową premierę podczas Tribeca Film Festival, a polskiej publiczności prezentujemy film po raz pierwszy w programie British Film Festival.
[ENG]
In the 15th and 16th centuries, there were thousands of executions of witches who were hanged and burned at the stake.
Nearly 15,000 women have been murdered in Europe and North America. Their trials were driven by age-old mechanisms of control – maintaining power over women and dictating to society the only right way to think, and what to believe. If we lived in those times, wouldn’t many of us also be burned at the stake? In an intimate and personal film, director Elizabeth Sankley (known to Polish audiences for her film ROMANTIC COMEDY from the MDAG 2020 selection) cites examples of portrayals of the titular witches in cinematic history and creates from them a mosaic background to tell the story of her own experiences.
The documentary about the witches becomes a pretext for reflecting on the mental health of modern women, as well as boldly addressing the subject of postpartum depression, which the director herself experienced. In this way, the film becomes an act of self-therapy, while also offering support to other women who, not fitting into the stereotypical mould of the „perfect” mother or wife, live with a sense of shame and harsh self-judgement.
It’s a story that hasn’t really changed for centuries. It is also a story of sisterhood, for every witch needs a coven — support and the sharing of experiences with other women. THE WITCHES had its world premiere at the Tribeca Film Festival, and we are proud to present it to Polish audiences for the first time as part of the British Film Festival programme.
„Ostatnia sesja w Paryżu” w reżyserii Rebekki Zlotowski w oficjalnej selekcji MFF Cannes 2025!
Najnowszy film w Rebekki Zlotowski „Ostatnia sesja w Paryżu” znalazł się w oficjalnej selekcji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes! Film zostanie zaprezentowany na specjalnym pokazie pozakonkursowym (Out of Competition).
W roli głównej w „Ostatniej sesji w Paryżu”, zobaczymy laureatkę Oscara Jodie Foster, a obok niej plejadę najlepszych francuskich aktorów - Virginie Efirę, Mathieu Amalrica, Daniela Auteuila i Vincenta Lacoste.
Kiedy znana psychiatra Lilian Steiner dowiaduje się o śmierci jednej ze swoich pacjentek, jest głęboko zaniepokojona. Przekonana, że było to morderstwo, postanawia podjąć śledztwo…
Urodzona w 1980 roku Rebecca Zlotowski - reżyserka i scenarzystka polsko-marokańskiego pochodzenia od lat realizuje produkcje, które walczą o najbardziej prestiżowe nagrody filmowe. Debiutowała w 2010 r. filmem „Piękny kolec”, w którym wystąpili Lea Seydoux, Anais Demoustier i Johan Libereau. Trzy lata później, jej kolejny obraz – „Grand Central” – pokazano w konkursie Un Certain Regard festiwalu w Cannes. W dorobku artystki znalazł się również m.in. dramat „Planetarium”, komediodramat „Gorące lato z Sofią”, czy inspirowany własnymi doświadczeniami „Other People’s Children”. Ostatnia z produkcji była nominowana do nagród na festiwalach w Wenecji i Toronto.
17. LGBT+ Film Festival Poland 2026
Naga, nieposłuszna (Oben Ohne)
Elektryzujący feministyczny film o ciałach, które odmawiają posłuszeństwa, i o tym, kto naprawdę sprawuje nad nimi władzę.
Aspirująca ginekolożka Beatrice balansuje między kliniczną rutyną a narkotycznym półmrokiem berlińskich klubów. Tam spotyka Alex - pewną siebie menadżerkę i przyszłą matkę, która staje w obliczu absurdu prawa: grzywny za opalanie się topless w parku. Odmawiając zapłaty, ryzykuje więzienie. Prywatne wybory eksplodują w przestrzeni publicznej. Prywatne staje się polityczne.
Film nie jest o transpłciowości, choć jedna z bohaterek jest trans. To opowieść o kobiecości w całym jej spektrum: o kontroli nad ciałami, mizoginii, prawie do aborcji i godnej śmierci, o nagości bez wstydu. W rozedrganych, zmysłowych obrazach Berlina rodzi się nieoczywista przyjaźń, queerowa rodzina z wyboru i sojusz, który nie pyta o metrykę, lecz o gotowość do walki.
reżyseria: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Isis Rampf, Anna Schröder, scenariusz: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Julia Goldsby, Isis Rampf, Anna Schröder, obsada: Isabella Krieger, Thea Ehre, Paula Essam, Deniz Arora, Kristina Maca, Lilo Karsten, Jens-Uwe Bogadtke, muzyka: Caroline Angell, Korlyn Bailey, Caleb Cannon, Geet Chaudhari, Diana G Kotzin, Pierce Martin, Katerina Papadopoulou, zdjęcia: Eli Börnicke, produkcja: Niemcy 2025, czas: 79 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie
Film prezentowany dzięki wsparciu Ambasady Republiki Federalnej Niemiec w Warszawie
An electrifying feminist film about bodies that refuse obedience – and about who truly holds power over them.
Aspiring gynaecologist Beatrice moves between clinical routine and the narcotic dimness of Berlin clubs. There she meets Alex – a confident manager and future mother who finds herself facing the absurdity of the law: a fine for sunbathing topless in a park. By refusing to pay, she risks prison. Private choices explode into the public sphere. The personal becomes political.
The film is not about trans identity, although one of its protagonists is trans. Instead, it is a story about womanhood in all its complexity: control over bodies, misogyny, the right to abortion and a dignified death, as well as nudity without shame. Within the trembling, sensual images of Berlin, an unexpected friendship emerges, a queer family of choice takes shape, and an alliance that does not ask about age, but about the willingness to fight forms.
directed: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Isis Rampf, Anna Schröder, written: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Julia Goldsby, Isis Rampf, Anna Schröder, cast: Isabella Krieger, Thea Ehre, Paula Essam, Deniz Arora, Kristina Maca, Lilo Karsten, Jens-Uwe Bogadtke, music: Caroline Angell, Korlyn Bailey, Caleb Cannon, Geet Chaudhari, Diana G Kotzin, Pierce Martin, Katerina Papadopoulou, cinematography: Eli Börnicke, production: Germany 2025, running time: 79 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles
„WAJDA: re-wizje. Przegląd filmów Andrzeja Wajdy w 100. rocznicę urodzin"
Cykl dziesięciu filmów jednego z najwybitniejszych twórców światowego kina. To nie tylko hołd dla dorobku reżysera, lecz także ponowne spojrzenie na jego dzieła: odczytywane dziś na nowo, w innym kontekście historycznym i społecznym, wciąż poruszają, prowokują i inspirują.
BRZEZINA
Zmysłowa, a zarazem pełna malarskich symboli opowieść o życiu i śmierci, egzystencjalna konfrontacja afirmacji istnienia z pogrążeniem w żałobie, odsłaniająca uniwersalne prawdy o ludzkiej naturze.
„WAJDA: re-visions. A Retrospective of Andrzej Wajda’s Films on the 100th Anniversary of His Birth”
Is an invitation to engage in dialogue with the classics - to rediscover films that helped shape our cinematic language and collective sensibility. The retrospective is addressed both to audiences who grew up with Wajda’s films and to younger viewers, for whom this will be their first opportunity to experience his work on the big screen.
BIRCH WOOD
A sensual, painterly meditation on life and death—an existential confrontation between the affirmation of existence and the abyss of mourning, revealing universal truths about human nature.
scenariusz/written by: Andrzej Wajda wg opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza / based on a short story by Jarosław Iwaszkiewicz
zdjęcia/DOP: Zygmunt Samosiuk
muzyka/music: Andrzej Korzyński
obsada/cast: Daniel Olbrychski, Olgierd Łukaszewicz, Emilia Krakowska
Ciało kusi, namiętność zabija: legendarny thriller Paula Verhoevena powraca w nowej, nieocenzurowanej wersji odrestaurowanej 4K.
Detektyw Nick Curran (Michael Douglas) z San Francisco ma kłopotliwą przeszłość, słabość do używek i gwałtowny charakter. Kiedy zaczyna badać zabójstwo muzyka rockowego dokonane szpikulcem do lodu, poznaje główną podejrzaną Catherine Tramell (Sharon Stone): zjawiskową, pewną siebie pisarkę i milionerkę, której powieści w niepokojący sposób przypominają prawdziwe morderstwa. Między parą wywiązuje się dwuznaczna erotyczna gra.
Nagi instynkt był sensacją lat 90.: jednym z najbardziej kasowych i zmysłowych filmów dekady. Ikoniczna kreacja Sharon Stone – lodowatej, przebiegłej i zmysłowej blondynki – wyniosła aktorkę na hollywoodzki szczyt. Kontrowersyjny w momencie premiery film składa hołd Hitchcockowi (na czele z Zawrotem głowy), ale jest dreszczowcem nowego typu: odurzająco atrakcyjnym, brutalnym, pełnym perwersji i mrocznego nastroju kina noir. Duet prowokatorów, czyli najlepiej wówczas opłacany w Hollywood scenarzysta Joe Eszterhas oraz Holender Verhoeven, stworzyli perfekcyjną mieszankę niegrzecznej rozrywki i narracyjnego szoku.
Niemal ćwierć wieku po premierze, Nagi instynkt nęci i ostrzega: zakochasz się we mnie na zabój.