Czy ludzkie emocje można zmierzyć metodą naukową?
W Himalajach leży maleńkie państwo, którego władca bada poziom szczęścia swoich poddanych. Ankieter o imieniu Amber jeździ po kraju, w którym mieszkają głównie buddyści i odpytuje mieszkańców, gdy pracują na polu, siedzą przed chatkami, czy szykują się do medytacji lub modlitwy. Celem rozmów jest wypełnienie formularza, który ma na celu określenie poziomu szczęścia obywatela_ki w skali od 0 do 10.
Film z humorem opowiada o tak ulotnej i trudnej do jakiejkolwiek sztywnej klasyfikacji emocji, jaką jest szczęście. Amber zaczyna zastanawiać się nad własnym życiem. Tańczy, gra na gitarze, wykonuje świetną pracę, ale choć ma 40 lat, nadal szuka miłości. Czy da się zmierzyć uczucia? Czy dążenie do szczęścia może być również szczęściem? Mieszkańcy Bhutanu mają na to odpowiedź.
17. LGBT+ Film Festival Poland 2026
Naga, nieposłuszna (Oben Ohne)
Elektryzujący feministyczny film o ciałach, które odmawiają posłuszeństwa, i o tym, kto naprawdę sprawuje nad nimi władzę.
Aspirująca ginekolożka Beatrice balansuje między kliniczną rutyną a narkotycznym półmrokiem berlińskich klubów. Tam spotyka Alex - pewną siebie menadżerkę i przyszłą matkę, która staje w obliczu absurdu prawa: grzywny za opalanie się topless w parku. Odmawiając zapłaty, ryzykuje więzienie. Prywatne wybory eksplodują w przestrzeni publicznej. Prywatne staje się polityczne.
Film nie jest o transpłciowości, choć jedna z bohaterek jest trans. To opowieść o kobiecości w całym jej spektrum: o kontroli nad ciałami, mizoginii, prawie do aborcji i godnej śmierci, o nagości bez wstydu. W rozedrganych, zmysłowych obrazach Berlina rodzi się nieoczywista przyjaźń, queerowa rodzina z wyboru i sojusz, który nie pyta o metrykę, lecz o gotowość do walki.
reżyseria: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Isis Rampf, Anna Schröder, scenariusz: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Julia Goldsby, Isis Rampf, Anna Schröder, obsada: Isabella Krieger, Thea Ehre, Paula Essam, Deniz Arora, Kristina Maca, Lilo Karsten, Jens-Uwe Bogadtke, muzyka: Caroline Angell, Korlyn Bailey, Caleb Cannon, Geet Chaudhari, Diana G Kotzin, Pierce Martin, Katerina Papadopoulou, zdjęcia: Eli Börnicke, produkcja: Niemcy 2025, czas: 79 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie
Film prezentowany dzięki wsparciu Ambasady Republiki Federalnej Niemiec w Warszawie
An electrifying feminist film about bodies that refuse obedience – and about who truly holds power over them.
Aspiring gynaecologist Beatrice moves between clinical routine and the narcotic dimness of Berlin clubs. There she meets Alex – a confident manager and future mother who finds herself facing the absurdity of the law: a fine for sunbathing topless in a park. By refusing to pay, she risks prison. Private choices explode into the public sphere. The personal becomes political.
The film is not about trans identity, although one of its protagonists is trans. Instead, it is a story about womanhood in all its complexity: control over bodies, misogyny, the right to abortion and a dignified death, as well as nudity without shame. Within the trembling, sensual images of Berlin, an unexpected friendship emerges, a queer family of choice takes shape, and an alliance that does not ask about age, but about the willingness to fight forms.
directed: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Isis Rampf, Anna Schröder, written: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Julia Goldsby, Isis Rampf, Anna Schröder, cast: Isabella Krieger, Thea Ehre, Paula Essam, Deniz Arora, Kristina Maca, Lilo Karsten, Jens-Uwe Bogadtke, music: Caroline Angell, Korlyn Bailey, Caleb Cannon, Geet Chaudhari, Diana G Kotzin, Pierce Martin, Katerina Papadopoulou, cinematography: Eli Börnicke, production: Germany 2025, running time: 79 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles
Co kryje się w naszych myślach? Kto tak naprawdę mieszka w naszej głowie? Osoba szalona, romantyczna, namiętna, rozważna? A może w naszym umyśle panuje niezły tłok? O międzyludzkich relacjach oraz o tym, co w nas siedzi, w swoim nowym filmie opowiada twórca wielkiego hitu „Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie” Paolo Genovese.
Bohaterami filmu są Piero i Lara. Ich pierwsza randka wywołuje u obojga zrozumiały stres. Oboje chcieliby pokazać się z jak najlepszej strony i uniknąć wpadek, o które w zdenerwowaniu nie trudno, ale też i poznać myśli i wyczuć pragnienia drugiej osoby.
„Dobry chłopiec” to kolejna międzynarodowa produkcja Jana Komasy, reżysera nominowanego do Oscara „Bożego Ciała” oraz głośnych filmów „Hejter” i „Miasto 44”.
Światowa premiera filmu „Dobry chłopiec” odbyła się podczas jubileuszowej 50. edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Toronto. Film został zaproszony do prestiżowej sekcji Centrepiece, która - jak podkreślają organizatorzy - „honoruje i świętuje globalne osiągnięcia filmowe”, prezentując wybitne, współczesne dzieła z całego świata.
Najnowszy film Komasy to opowieść, która wciąga od pierwszych minut w kalejdoskop wieloznaczności i prowokuje do głębokiej refleksji. Historia, która wodzi za nos czarnym humorem, a jednocześnie zadaje wiele trudnych pytań o granice moralności, nie dając jednoznacznych odpowiedzi. Zmusza do konfrontacji z własnymi przekonaniami i nikogo nie pozostawia obojętnym. W rolach głównych: Stephen Graham nagrodzony Złotym Globem za swoją poruszającą rolę w serialu „Dojrzewanie”, Andrea Riseborough („Birdman”), Anson Boon („1917”, „Strefa gangsterów”) oraz Monika Frajczyk („Zielona granica”). Za produkcję „Dobrego chłopca” odpowiadają nominowani do Oscara za film „IO” Ewa Piaskowska i Jerzy Skolimowski oraz uznany producent brytyjski, założyciel Recorded Picture Company, Jeremy Thomas („Ostatni cesarz”, „Sexy Beast”, „Tylko kochankowie przeżyją”). Autorem zdjęć jest Michał Dymek, mający na koncie nominowane do Oscara filmy „Dziewczyna z Igłą” Magnusa von Horna, „Prawdziwy ból” Jesse’ego Eisenberga oraz „IO” Jerzego Skolimowskiego. Scenariusz napisali debiutant Bartek Bartosik we współpracy z Naqqash Khalid.
Ciało kusi, namiętność zabija: legendarny thriller Paula Verhoevena powraca w nowej, nieocenzurowanej wersji odrestaurowanej 4K.
Detektyw Nick Curran (Michael Douglas) z San Francisco ma kłopotliwą przeszłość, słabość do używek i gwałtowny charakter. Kiedy zaczyna badać zabójstwo muzyka rockowego dokonane szpikulcem do lodu, poznaje główną podejrzaną Catherine Tramell (Sharon Stone): zjawiskową, pewną siebie pisarkę i milionerkę, której powieści w niepokojący sposób przypominają prawdziwe morderstwa. Między parą wywiązuje się dwuznaczna erotyczna gra.
Nagi instynkt był sensacją lat 90.: jednym z najbardziej kasowych i zmysłowych filmów dekady. Ikoniczna kreacja Sharon Stone – lodowatej, przebiegłej i zmysłowej blondynki – wyniosła aktorkę na hollywoodzki szczyt. Kontrowersyjny w momencie premiery film składa hołd Hitchcockowi (na czele z Zawrotem głowy), ale jest dreszczowcem nowego typu: odurzająco atrakcyjnym, brutalnym, pełnym perwersji i mrocznego nastroju kina noir. Duet prowokatorów, czyli najlepiej wówczas opłacany w Hollywood scenarzysta Joe Eszterhas oraz Holender Verhoeven, stworzyli perfekcyjną mieszankę niegrzecznej rozrywki i narracyjnego szoku.
Niemal ćwierć wieku po premierze, Nagi instynkt nęci i ostrzega: zakochasz się we mnie na zabój.