Zapraszamy na największą ewangeliczną pomyłkę w historii! „Żywot Briana” według Monty Pythona, grupy niepoprawnych komików z Wielkiej Brytanii, to wyjątkowo nieortodoksyjna przypowieść biblijna. Choć film kończy się sceną ukrzyżowania, wyjdziecie z kina, gwiżdżąc absurdalną piosenkę „Always Look on the Bright Side of Life” („Zawsze patrz na jasną stronę życia”).
Kinowy seans „Żywota Briana” po latach to wyjątkowa okazja, by na wielkim ekranie zobaczyć legendarne już spory między Frontem Wyzwolenia Judei a Judejskim Frontem Ludowym (pamiętajcie, to dwie zupełnie różne frakcje!). Odwiedzimy też pałac Poncjusza Piłata, który ma drobną wadę wymowy i być może zechce: „uwolnić Błajana”, jeśli go ładnie o to poprosicie. Warto też zadać sobie fundamentalne pytanie: „Co takiego zrobili dla nas Rzymianie?”.
Bohaterem filmu jest rówieśnik Jezusa, który urodził się tej samej nocy w Betlejem, ale w sąsiedniej stajence. Losy chłopca o imieniu Brian są przewrotną paralelą losów Chrystusa. Także zostaje uznany za Mesjasza i także kończy na krzyżu. Pierwotny tytuł filmu brzmiał „Jezus Chrystus. Żądza chwały”. Postać Briana pojawiła się później, a dzieło miało nosić nazwę „Ewangelia według Świętego Briana” lub „Brian z Nazaretu”.
Choć premiera w 1979 roku wywołała skandal, dziś „Żywot Briana” jest niekwestionowanym klasykiem. To inteligentna satyra, która nie wyśmiewa szczerej wiary, lecz ludzką głupotę, dogmatyzm, fanatyzm i ślepe podążanie za tłumem. Kpi także z hollywoodzkich produkcji o tematyce biblijnej. Warto dodać, że w filmie pojawia się postać samego Jezusa. Jest on przedstawiony tradycyjnie i z szacunkiem, a komizm w scenach z nim nie wynika z jego zachowania, lecz z reakcji tłumu.
17. LGBT+ Film Festival Poland 2026
Naga, nieposłuszna (Oben Ohne)
Elektryzujący feministyczny film o ciałach, które odmawiają posłuszeństwa, i o tym, kto naprawdę sprawuje nad nimi władzę.
Aspirująca ginekolożka Beatrice balansuje między kliniczną rutyną a narkotycznym półmrokiem berlińskich klubów. Tam spotyka Alex - pewną siebie menadżerkę i przyszłą matkę, która staje w obliczu absurdu prawa: grzywny za opalanie się topless w parku. Odmawiając zapłaty, ryzykuje więzienie. Prywatne wybory eksplodują w przestrzeni publicznej. Prywatne staje się polityczne.
Film nie jest o transpłciowości, choć jedna z bohaterek jest trans. To opowieść o kobiecości w całym jej spektrum: o kontroli nad ciałami, mizoginii, prawie do aborcji i godnej śmierci, o nagości bez wstydu. W rozedrganych, zmysłowych obrazach Berlina rodzi się nieoczywista przyjaźń, queerowa rodzina z wyboru i sojusz, który nie pyta o metrykę, lecz o gotowość do walki.
reżyseria: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Isis Rampf, Anna Schröder, scenariusz: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Julia Goldsby, Isis Rampf, Anna Schröder, obsada: Isabella Krieger, Thea Ehre, Paula Essam, Deniz Arora, Kristina Maca, Lilo Karsten, Jens-Uwe Bogadtke, muzyka: Caroline Angell, Korlyn Bailey, Caleb Cannon, Geet Chaudhari, Diana G Kotzin, Pierce Martin, Katerina Papadopoulou, zdjęcia: Eli Börnicke, produkcja: Niemcy 2025, czas: 79 minut, gatunek: film fabularny, napisy: polskie/angielskie
Film prezentowany dzięki wsparciu Ambasady Republiki Federalnej Niemiec w Warszawie
An electrifying feminist film about bodies that refuse obedience – and about who truly holds power over them.
Aspiring gynaecologist Beatrice moves between clinical routine and the narcotic dimness of Berlin clubs. There she meets Alex – a confident manager and future mother who finds herself facing the absurdity of the law: a fine for sunbathing topless in a park. By refusing to pay, she risks prison. Private choices explode into the public sphere. The personal becomes political.
The film is not about trans identity, although one of its protagonists is trans. Instead, it is a story about womanhood in all its complexity: control over bodies, misogyny, the right to abortion and a dignified death, as well as nudity without shame. Within the trembling, sensual images of Berlin, an unexpected friendship emerges, a queer family of choice takes shape, and an alliance that does not ask about age, but about the willingness to fight forms.
directed: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Isis Rampf, Anna Schröder, written: Willi Andrick, Juan Bermúdez, Julia Goldsby, Isis Rampf, Anna Schröder, cast: Isabella Krieger, Thea Ehre, Paula Essam, Deniz Arora, Kristina Maca, Lilo Karsten, Jens-Uwe Bogadtke, music: Caroline Angell, Korlyn Bailey, Caleb Cannon, Geet Chaudhari, Diana G Kotzin, Pierce Martin, Katerina Papadopoulou, cinematography: Eli Börnicke, production: Germany 2025, running time: 79 minutes, category: feature film, English/Polish subtitles
„WAJDA: re-wizje. Przegląd filmów Andrzeja Wajdy w 100. rocznicę urodzin"
Cykl dziesięciu filmów jednego z najwybitniejszych twórców światowego kina. To nie tylko hołd dla dorobku reżysera, lecz także ponowne spojrzenie na jego dzieła: odczytywane dziś na nowo, w innym kontekście historycznym i społecznym, wciąż poruszają, prowokują i inspirują.
NIEWINNI CZARODZIEJE
Lekki w formie, a poważny w treści portret młodych inteligentów Warszawy początku lat 60., świadectwo potrzeby autentyczności w świecie póz i jedno z kluczowych ogniw polskiej Nowej Fali.
„WAJDA: re-visions. A Retrospective of Andrzej Wajda’s Films on the 100th Anniversary of His Birth”
Is an invitation to engage in dialogue with the classics - to rediscover films that helped shape our cinematic language and collective sensibility. The retrospective is addressed both to audiences who grew up with Wajda’s films and to younger viewers, for whom this will be their first opportunity to experience his work on the big screen.
INNOCENT SORCERERS
Light in tone yet serious in meaning, this portrait of Warsaw’s young intellectuals in the early 1960s captures a longing for authenticity in a world of poses and conventions—and remains a key work of the Polish New Wave.
scenariusz/written by: Jerzy Skolimowski, Jerzy Andrzejewski
zdjęcia/DOP: Krzysztof Winiewicz
muzyka/music: Krzysztof Komeda
obsada/cast: Tadeusz Łomnicki, Krystyna Stypułkowska, Roman Polański
„Ostatnia sesja w Paryżu” w reżyserii Rebekki Zlotowski w oficjalnej selekcji MFF Cannes 2025!
Najnowszy film w Rebekki Zlotowski „Ostatnia sesja w Paryżu” znalazł się w oficjalnej selekcji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes! Film zostanie zaprezentowany na specjalnym pokazie pozakonkursowym (Out of Competition).
W roli głównej w „Ostatniej sesji w Paryżu”, zobaczymy laureatkę Oscara Jodie Foster, a obok niej plejadę najlepszych francuskich aktorów - Virginie Efirę, Mathieu Amalrica, Daniela Auteuila i Vincenta Lacoste.
Kiedy znana psychiatra Lilian Steiner dowiaduje się o śmierci jednej ze swoich pacjentek, jest głęboko zaniepokojona. Przekonana, że było to morderstwo, postanawia podjąć śledztwo…
Urodzona w 1980 roku Rebecca Zlotowski - reżyserka i scenarzystka polsko-marokańskiego pochodzenia od lat realizuje produkcje, które walczą o najbardziej prestiżowe nagrody filmowe. Debiutowała w 2010 r. filmem „Piękny kolec”, w którym wystąpili Lea Seydoux, Anais Demoustier i Johan Libereau. Trzy lata później, jej kolejny obraz – „Grand Central” – pokazano w konkursie Un Certain Regard festiwalu w Cannes. W dorobku artystki znalazł się również m.in. dramat „Planetarium”, komediodramat „Gorące lato z Sofią”, czy inspirowany własnymi doświadczeniami „Other People’s Children”. Ostatnia z produkcji była nominowana do nagród na festiwalach w Wenecji i Toronto.