[PL]
Morvern Callar (Samantha Morton), dziewczyna pracująca w supermarkecie w portowym miasteczku gdzieś w Szkocji, budzi się w bożonarodzeniowy poranek i odkrywa, że jej partner popełnił samobójstwo. Wśród rzeczy, które po sobie zostawił, są: spisany na komputerze list pożegnalny („Nie próbuj zrozumieć, to było najlepsze rozwiązanie” – można w nim przeczytać), muzyczna składanka nagrana na kasecie magnetofonowej, starannie zapakowane prezenty świąteczne, pieniądze na pogrzeb oraz… maszynopis swojej nigdy nieopublikowanej powieści. Morvern nikogo nie informuje o tej tragicznej śmierci. Nie pozbywa się ciała chłopaka (przynajmniej nie od razu), ale za to usuwa jego nazwisko z tekstu i zastępuje je własnym. Następnie wysyła materiał do oficyny, która gotowa jest wydać książkę. Mając dostęp do konta bankowego mężczyzny, postanawia skorzystać ze znajdujących się na nim kilkuset funtów. Swą najlepszą przyjaciółkę Lannę (nieparająca się wcześniej aktorstwem Kathleen McDermott), której mówi, że ukochany od niej odszedł, zabiera na wakacje do Hiszpanii. Drugi pełnospektaklowy film Lynne Ramsay, doceniony dwiema nagrodami na festiwalu w Cannes, to oparta na eksperymentalnej powieści Alana Warnera z 1995 roku historia młodej kobiety, która wyrusza w podróż ku nowemu życiu, nie tylko w sensie fizycznym, uchwyconym bezpośrednio w warstwie wizualnej (od wyspiarskich szarości po iberyjski blask), ale i metaforycznym. Tyle wszak dzieje się w głowie Morvern, że – idąc tropem debiutanckiego dzieła Ramsay – wszystko to, co rozgrywa się na ekranie, można by nazwać snem.
[ENG]
Morvern Callar (Samantha Morton), a girl working at a supermarket in a port town somewhere in Scotland, wakes up on Christmas morning to discover that her partner has committed suicide. Among the things he left behind are: a farewell letter written on the computer (’Don’t try to understand, it was the best solution’ – one can read in it), a music mixtape recorded on a cassette tape, carefully wrapped Christmas presents, money for the funeral, and…a manuscript of his unpublished novel.
Morvern does not inform anyone of this tragic death. She does not get rid of her boyfriend’s body (at least not immediately), but instead removes his name from the manuscript and replaces it with her own. She then sends the material to a publishing house willing to release the book.
Having access to her boyfriend’s bank account, she decides to use the few hundred pounds he had there. She takes her best friend Lanna (Kathleen McDermott, not previously involved in acting), whom she tells that her lover has left her, on a holiday to Spain.
The second feature film by Lynne Ramsay, awarded two prizes at the Cannes festival, is based on Alan Warner’s experimental novel from 1995, telling the story of a young woman embarking on a journey towards a new life, not only in a physical sense, directly captured in the visual layer (from the Scottish greys to the Iberian brightness), but also in a metaphorical sense. However, so much is happening in Morvern’s head that – following the path of Ramsay’s debut work – everything that unfolds on the screen could be called a dream.
Seans bezpłatny- wejściówki dostępne w kasie Kina Muza
Trzydziestoletnia Cécile (w tej roli francuska piosenkarka Juliette Armanet) to
ceniona szefowa kuchni, która stoi u progu spełnienia marzenia, jakim jest otwarcie
własnej restauracji. Problemy zdrowotne ojca, Gérarda (François Rollin), zmuszają
ją jednak do odłożenia planów i powrotu do rodzinnego miasteczka. W tym miejscu czas płynie zupełnie inaczej niż w paryskiej metropolii, pozwalając jej przemyśleć życiowe wybory i zastanowić się nad tym, jak chciałaby, żeby wyglądała jej najbliższa przyszłość. Do Cécile wracają młodzieńcze wspomnienia, zwłaszcza gdy odnawia
znajomość ze swoją dawną miłością Raphaëlem (Bastien Bouillon).
Debiut Francuzki Amélie Bonnin to oryginalne połączenie filmu muzycznego, kina kulinarnego z
ciepłym, rodzinnym komediodramatem. Film jest rozwinięciem krótkiego metrażu z 2021 roku,
za który Bonnin nagrodzona została Cezarem. „Przepis na szczęście” zapisał się w historii
festiwalu w Cannes, gdyż po raz pierwszy film debiutującej reżyserki wybrano na otwarcie tej
prestiżowej imprezy.
Reżyseria Amélie Bonnin
Nowa wersja odrestaurowana 4K
Skocz na głęboką wodę!
Historia relacji dwóch nurków, Enza Molinariego (Jean Reno) i Jacques’a Mayola (Jean-Marc Barr), oraz jego dziewczyny Johany Baker (Rosanna Arquette) to wyprawa w morskie głębiny – oraz w głąb ludzkiej duszy. Kręcony na kilku kontynentach spektakl Bessona zawiera bodaj najpiękniejsze sceny podwodne w historii kina. Uwodzicielska, zmysłowa opowieść zaczyna się w latach 50. i płynie do czasów współczesnych zmiennym nurtem: od napięcia i ryzyka związanego z nurkowaniem bez butli aż do zachwytu wzniosłością podwodnego świata.
WIELKI BŁĘKIT, oparty na biografiach prawdziwych pionierów freedivingu, zawieszony jest między niebieską otchłanią a rozpaloną słońcem powierzchnią, na której toczą się zwyczajne ludzkie sprawy. Mayol, główny bohater filmu, pragnie od zwyczajności uciec: to pół-człowiek, pół-delfin, który najlepiej czuje się w morzu w towarzystwie zwierząt.
Film stworzony po to, by oglądać go na wielkim ekranie: w towarzystwie niezapomnianej, nowatorskiej muzyki Érica Serry, regularnego współpracownika Bessona.
„La Grazia" to mistrzowsko skonstruowana i głęboko poruszająca opowieść z nagrodzoną w Wenecji, wybitną rolą Toniego Servillo. Laureat Oscara Paolo Sorrentino, twórca „Wielkiego piękna" i „Młodości", powraca z przewrotną, pełną subtelnego humoru historią o dylematach i uczuciach, które nie dają spokoju. O tym, jak pod ciężarem odpowiedzialności odnaleźć lekkość i drogę do wewnętrznej harmonii.
Mężczyzna, który mimo upływu lat wciąż nie potrafi wybaczyć zmarłej żonie zdrady. Ojciec, który nie umie odnaleźć drogi do swojej córki. Powszechnie szanowany mąż stanu, na którego barkach spoczywa nie tylko los całego kraju, ale i życie dwojga skazanych na dożywocie. Wreszcie pełen sprzeczności człowiek, który nie potrafi wybaczyć sobie ani innym i wciąż zadaje pytanie: do kogo należą nasze dni?
Toni Servillo w filmie „La Grazia" wciela się w wielowymiarową i fascynującą postać uwielbianego przez miliony prezydenta, w którego rękach znajduje się prawo łaski. U schyłku swojej kadencji staje on przed dylematem, która zbrodnia zasługuje na wybaczenie: brutalny akt miłosierdzia czy morderstwo z miłości? W swoim niepodrabialnym stylu Sorrentino udowadnia, że nawet znając siebie, możemy w każdej chwili podjąć decyzję, która zaskoczy nas samych – i przyniesie wewnętrzną wolność.
Reżyseria: Paolo Sorrentino
Występują: Toni Servillo, Anna Ferzetti, Orlando Cinque, Massimo Venturiello, Milvia Marigliano, Giuseppe Gaiani
Nagrody i festiwale:
“Amelia”. Opowieść o potędze spraw nieistotnych
Ciężko jest czegoś szukać, gdy nie wie się, co to jest...
Amelia mieszka wprawdzie w Paryżu, ale żyje w swoim własnym świecie. Pracuje w kawiarni, wynajmuje mieszkanie. Życie wydaje się być dla niej nudne, ale generalnie jej pasuje. Z wyjątkiem tego, że jest samotna.
Pewnego dnia Amelia odkrywa w swoim mieszkaniu stare pudełko ze skarbami z dzieciństwa i potajemnie zwraca je właścicielowi w średnim wieku. Zmienia to jego życie - i także jej życie. Od teraz wszystko się zmienia.
“Amelia” Jean Pierre Jeuneta (“Delicatessen”, “Miasto zaginionych dzieci”) była wielkim przebojem polskich kin na początku obecnego stulecia. Znany z oryginalnego stylu francuski twórca wykorzystał osobliwy charakter swojego filmowego pisma, by przedstawić wyjątkową historię młodej paryżanki szukającej miłości. Dzięki tej zabawnej i wzruszającej opowieści do gwiazd pierwszej wielkości francuskiego kina awansowała 24-letnia wówczas Audrey Tautou, której partneruje Mathieu Kassovitz.
“Amelia” zdobyła 4 francuskie Cezary, 2 nagrody BAFTA, nagrody publiczności (m.in. Europejskiej Akademii Filmowej, MFF Toronto,) oraz wiele wiele innych wyróżnień. Przede wszystkim zdobyła serca publiczności na całym świecie.