Zdobywca Oscara® Hayao Miyazaki ponownie zaprasza do swojego świata. Młody Mahito, z tęsknoty za matką, wyrusza do magicznego miejsca, które dzielą żywi i umarli. Tam, gdzie śmierć dobiega końca, a życie znajduje nowy początek.
Po stracie matki Mahito wraz ojcem opuszcza Tokio i przeprowadza się na wieś. Zdystansowany do nowej, otaczającej go rzeczywistości zaczyna odkrywać niezbadaną okolicę i dom. Pewnego dnia przypadkowo spotyka zagadkową, mówiącą ludzkim głosem czaplę siwą, która nieoczekiwanie staje się jego przewodnikiem. Ptak stopniowo pomaga chłopcu rozwikłać tajemnicę życia, zabierając go do magicznego świata, gdzie przeszłość miesza się z teraźniejszością.
„Chłopiec i czapla” to najnowsza, wizjonerska animacja mistrza gatunku Hayao Miyazakiego, który w wielkim stylu powraca na ekrany po dziesięciu latach. Film, okrzyknięty w Japonii arcydziełem, to nie tylko opowieść o stracie i przemijaniu, to także popis niczym nieograniczonej wyobraźni.
Najnowszy film reżyserki przeboju „Kwiat wiśni i czerwona fasola” Naomi Kawase to niezwykła opowieść o życiu, miłości, hojności… i japońskich lasach. W roli głównej wystąpiła Vicky Krieps, znana z takich filmów jak „W gorsecie”, „Nić widmo”.
Film Naomi Kawase to głęboko humanistyczna, intymna opowieść o życiu, nadziei, miłości i stracie. Japońska reżyserka zderza ze sobą nie tylko kultury Wschodu z Zachodem, ale również sterylną, chłodną szpitalną rzeczywistość z hipnotyczną, obrazującą potęgę natury Yakushimą.
O czym jest film?
Bohaterką "Złudzeń z Yakushimy" jest Corry (Vicky Krieps), francuska koordynatorka przeszczepów serca u dzieci, która przyjeżdża do nowoczesnego szpitala w Kobe. A zatem do kraju i kultury, gdzie transplantacje organów wciąż pozostają w sferze tabu.
Walcząc o życie małego chłopca, Corry musi zmierzyć się z jeszcze jednym dramatem. Nagle traci swojego partnera Jina – fotografa pochodzącego z magicznej, porośniętej lasem wyspy Yakushima. Mężczyzna staje się jednym z „johatsu”. Tak Japończycy nazywają ponad 80 tysięcy osób, które każdego roku w tajemniczych okolicznościach znikają bez śladu. Sama w obcym kraju, próbuje odnaleźć równowagę pomiędzy poczuciem misji, jaką jest uratowanie dziecka, a żałobą po bolesnej stracie.
To wstrząsający dokument o wojnie widzianej nie z pola bitwy, lecz z miejsc, w których zapadają decyzje...
„NAZA” wyrasta z ponad trzech lat pracy dziennikarskiej i śledczej. Wiele ustaleń, do których twórcy docierali podczas pracy nad filmem, było publikowanych na bieżąco przez „The Guardian”, we współpracy z izraelsko-palestyńskim magazynem +972 oraz Local Call. „The Guardian” jest również jednym z producentów filmu, co podkreśla jego wyjątkowe połączenie kina dokumentalnego z dziennikarstwem śledczym.
Za filmem stoją Yuval Abraham – filmowiec i dziennikarz śledczy – oraz Rachel Szor – reżyserka i operatorka filmowa. Oboje należą do czworga twórców „Nie chcemy innej ziemi” („No Other Land”), jednego z najgłośniejszych dokumentów ostatnich lat, nagrodzonego w 2025 roku Oscarem dla najlepszego pełnometrażowego filmu dokumentalnego.
Film miał światową premierę w konkursie głównym Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, gdzie zdobył Nagrodę Specjalną Jury. Międzynarodowa prasa zwracała uwagę na bezkompromisowość filmu oraz siłę świadectw osób mówiących z wnętrza systemu.
*
Nocą, na dachach Tel Awiwu, z dala od oficjalnych komunikatów i kamer, byli i obecni członkowie izraelskich struktur wojskowych opowiadają o systemach, które sami współtworzyli i obsługiwali. Ich świadectwa odsłaniają mechanizmy podejmowania decyzji prowadzących do masowego zabijania palestyńskich cywilów w Strefie Gazy – od procedur i technologii po sposób, w jaki odpowiedzialność za ludzkie życie zostaje rozproszona pomiędzy ludzi, dane i algorytmy.
Film powstał na podstawie rozmów z 24 izraelskimi oficerami wywiadu i żołnierzami.
THE ROOM RETURNS
Nowa interpretacja kultowego najgorszego filmu na świecie “The Room” – premierowo w Polsce!
Co się stanie, gdy jeden z najsłynniejszych „najgorszych filmów świata” trafi w ręce naprawdę świetnych aktorów?
Oryginalny „The Room” Tommy’ego Wiseau z 2003 roku przeszedł do historii kina nie do końca z powodów, o jakich marzą twórcy. Produkcja pochłonęła około 6 milionów dolarów i wiele miesięcy zdjęć, a osobliwe dialogi, niezrozumiałe decyzje bohaterów i legendarne już sceny sprawiły, że film stał się światowym fenomenem i jednym z największych kultowych hitów kina „tak złego, że aż dobrego”.
„The Room Returns” bierze tę samą historię i przeprowadza na niej fascynujący eksperyment. Tym razem film powstał praktycznie bez budżetu, a zdjęcia zrealizowano w mniej niż 12 godzin. W rolę Johnny’ego wciela się Bob Odenkirk, gwiazda „Better Call Saul” i „Breaking Bad”, a obok niego występują m.in. Bella Heathcote, Kate Siegel oraz Greg Sestero – jedyny aktor z obsady oryginalnego „The Room”, który powrócił w nowej wersji, tym razem w zupełnie innej roli.
W projekt zaangażował się również jeden z najważniejszych współczesnych twórców horroru, Mike Flanagan, reżyser „Doktor Sen”, „Oculus” i twórca „Nawiedzonego domu na wzgórzu”. Flanagan został producentem wykonawczym filmu, a przy okazji sam stanął przed kamerą jako Peter – psycholog i przyjaciel Johnny’ego i Marka.
Nie było prób. Aktorzy mieli do dyspozycji promptery i zadanie, które brzmi niemal niemożliwie: zagrać tekst Tommy’ego Wiseau całkowicie serio.
I właśnie tu zaczyna się cała zabawa. Twórcy nie dystansują się od materiału, nie mrugają do widza i nie zamieniają „The Room” w parodię. Przeciwnie – aktorzy rzucają się w tę historię z pełnym zaangażowaniem, śmiertelną powagą i niemal szekspirowskim patosem. Bob Odenkirk naprawdę próbuje sprawić, żeby każda z tych słynnych kwestii zabrzmiała wiarygodnie.
Czy genialny aktor może uratować fatalny dialog? Czy świetny warsztat aktorski jest w stanie zmienić jeden z najbardziej osobliwych scenariuszy w historii kina? A może właśnie wtedy absurd „The Room” ujawnia swoją pełną moc?
„The Room Returns” jest jednocześnie hołdem, filmowym eksperymentem i kolejnym rozdziałem jednej z najbardziej nieprawdopodobnych historii popkultury. A wszystko powstało w szczytnym celu – jako charytatywny projekt Acting for a Cause.
Ekranizacja bestsellerowej powieści Virginii Feito to wiktoriańska makabreska dla niegrzecznych dzieci i jeszcze bardziej niegrzecznych dorosłych, która gra z konwencją gotyckiego horroru. Tytuł mruga okiem do „American Psycho”, a sama Feito określała w wywiadach swoją bohaterkę jako „dziewczynę w stylu Fleabag uwięzioną w świecie Opowieści wigilijnej, tylko z większą liczbą tasaków”. Maika Monroe („Kod zła” i „Coś za mną chodzi”) z nieustraszoną brawurą wciela się w żądną zemsty antybohaterkę, a reżyser Zachary Wigon podkręca gotycką konwencję i oddaje hołd literackim korzeniom opowieści.
O czym jest film ?
Panna Winifred Notty jest guwernantką, która przybywa do posępnego Ensor House, by podjąć nową pracę i nauczyć manier dzieci właścicieli. Nie wiedzą oni jednak, że w sercu guwernantki drzemie mrok, który w każdej chwili może się obudzić, a poprzednie rodziny w tajemniczych okolicznościach straciły dzieci będące pod jej opieką. Tymczasem panna Notty kompulsywnie myśli o śmierci, fantazjuje o podcinaniu gardeł, a także szkicuje scenariusze krwawych łaźni...